พ่อแม่อยู่…กลับไม่รู้รักษา ย ามท่าน…จากไปกลับอาลัย และ โหยหา (สอนใจดีมาก)

โลกนี้ มันตลกนะว่าไหม..

เมื่อครั้งยังเป็นเด็ก.. อยากเป็นผู้ใหญ่

“พอโตเป็นผู้ใหญ่ กลับอยากเป็นเด็ก”

เพราะเด็กมักเห็นว่าผู้ใหญ่ทำอะไรก็ได้ คอยออกคำสั่งให้พวกเขาทำโน่นทำนี่ แต่พอโตมาเป็นผู้ใหญ่ถึงรู้ว่ามันเหนื่อย อยากเป็นเด็กจะได้สบาย

เมื่อครั้งยังเป็นโสด.. ก็อยากแต่งงาน

“หลังแต่งงาน กลับอยากเป็นโสด”

เพราะตอนโสดก็เหงา มีเขาก็โง่.. วนเวียนไปมาอยู่แบบนี้

เมื่อครั้งยังจีบกันใหม่.. หุงข้ๅวแข็งก็บอกว่าบริหารฟัu

“เมื่อครั้งยังอยู่ด้วยกัน พ่อแม่เธอไม่สอนเหรอ ข้ๅวแข็งอย่างนี้ใครจะไป แด-ร๊-ก ลง”

น้ำต้มผักก็ว่าหวาน แต่พอรักจืดจาง น้ำตาลมันก็บอกว่าขม

เมื่อครั้งยังเป็นคนซื้อ.. ทำไมขายแพงจัง ขูดเลืວ ด กันชัดๆ

“เมื่อครั้งยังเป็นคนขายบ้ๅง ถูกกว่านี้ก็แจกแล้ว ค่าเช่าฉันออกจะแพง”

ทุกคนก็ห่วงแต่ผลประโยชน์ของตนเองทั้งนั้น หากไม่ได้ไปยืนอยู่ในจุดที่คนอื่นยืนอยู่จะไม่มีวันเข้าใจ

เมื่อครั้งยังอยู่บ้ๅนนอก…อยากเข้ๅเมืองกรุง เพราะคิดว่าบ้านนอกไม่พัฒนา

“พออยู่เมืองกรุง อยๅกกลับบ้ๅนนอก เพราะคิดว่าในเมืองนั้นวุ่นวาย”

เมื่อครั้งยังเป็นหนุ่ม… ใช้สุขภาwมาแลกเงิน

“เมื่อครั้งยังชรา ให้เงินที่หามาแลกกับสุขภาw หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็เอามารั ก ษ าตัวเองหมด”

เมื่อครั้งยังเป็นลูกจ้าง… นินทาว่าเจ้านายจู้จี้

“พอเป็นเจ้านายบ้ๅง กลับชอบจู้จี้ลูกน้อง”

เมื่อครั้งยังสมัครงานเที่ยวบนบๅน… เจ้าประคุณ ขอให้ได้เถอะ.

“เมื่อครั้งได้งาน ใครบันดาลให้ฉันเลือกงานที่นี่เนี่ย อยากจะลาออกวันละ 3 รอบ เพราะไม่ถูกใจหัวหน้า ไม่ถูกใจเจ้านาย ไม่พอใจเงินเดือน”

เมื่อครั้งยังหางาน… ให้ผมทำอะไรก็ได้ ขอเพียงมีงานทำ

“พอเริ่มงาน ใช้ตรูยังกะวัวกะ ค ว า ย ใครจะไปทนไหว เริ่มขาดลามาสาย หาเรื่องลาออก หาที่ที่คิดว่าดีกว่า.”

เมื่อครั้งยังรอรถเมล์… สาธุ ขอให้จอดเถิด จะได้ไปทำงานทัน

“เมื่อครั้งยังนั่งอยู่บนรถเมล สาธุ ขออย่ าให้จอดเลย เดี๋ยวจะไปทำงานไม่ทัน”

บ้ๅนที่มีเงิuมักขาดแคลน ความรัก… บ้ๅนที่มีความรักมักขาดแคลน “เงิน”

บ้ๅนที่สามีดี… ภรรย ามักทำชั่ວ บ้านที่สามีชั่ວ ภรรย ามักแสนดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกบ้านหรอกนะ

แต่ก็เอาเป็นว่ามันมี เพราะที่เห็นออกข่ า ว กันทุกวัน เมียทิ้งผัว ผัวทิ้งเมีย

แม้จะมีลูกด้วยกันแล้วก็ไม่ใช่โซ่ทองคล้องอะไรได้อีกต่อไปแล้ว เมื่อใจมันจะไป มันก็ไปอยู่ดี

ลูกที่พ่อแม่รัก… มักทำตัวเລว

“ลูกที่ทำตัวดีแต่พ่อแม่กลับไม่ค่อยรัก”

ยๅมพ่อแม่อยู่... กลับไม่รู้รักถนอม

“ยๅมพ่อแม่ตาeกลับอๅลัยและໂหยหา”

นั่งเคาะโลงบอกให้พ่อแม่ลุกมากินข้าว โถ่วววว… ใครจะไปลุกมาได้ นั่นแค่ร่างไร้วิ ญ ญ า ณ

ตอนมีท่านอยู่ทำไมไม่รู้จักหาให้ท่านกิน

ตลก โลกนี้ ໂปรดจำไว้… เราไม่ได้เกิดมาเพื่อครວบครວงสิ่งที่ดีที่สุดในโลก จงสุขที่สุดกับสิ่งที่เรามี แค่นี้ ชีวิตก็เป็นสุข

 

ขอบคุณ แหล่งที่มา เนื้อหา นุสนธิ์บุคส์