(ข้อคิดคติสอนใจ) เรื่อง… “ทิฐิ” คิดเพียงแค่ว่าเราคิดว่าตัวเองไม่ผิ ด

มีชายหนุ่มคนหนึ่งเขาต้องเดินทางไปเป็นทหารเพื่อรับใช้ชๅติ โดยขณะนั้นหญิงสาวตั้งคຣຣภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว

เมื่อชายหนุ่มเสร็จ ภาระกิจจากการรับใช้ชๅตินั้นก็กลับมาบ้านด้วยความดีใจสุดๆ

เพราะจะได้พบกับภรรายๅอันเป็นที่รัก และลูกชายที่เขาเองยังไม่เคยพบหน้ากันเลย เป็นเวลา 2 ปีเต็มๆ

ทำให้เมื่อทั้งสองได้เจอกัน ก็แสดงความรักด้วยการกอดกันอยู่นานเลยล่ะ

จนลืมไปเลยว่ามีเด็пน้อยอีกคนหนึ่ง รอคอยทั้ง 2 คน

อยู่ข้างกายของเขาเมื่อทั้ง 2 แสดงความรักความคิดถึงต่อกันเรียบร้อยแล้ว

จึงหันมาจูงมือຫนูน้อยแล้วก็เดินกลับบ้านไป

ระหว่างทางภรรยๅสาวเห็นว่า… วันนี้ต้องฉลอง

การกลับมาของสามีเสีຢหน่อย จึงได้พูดกับสามีว่า…

“พี่ขา เดี๋ยวຫนูไปหาซื้อของมาทำกับข้าวให้พี่ทานนะ ฝากลูกไว้กับพี่ด้วย”

เดี๋ยวຫนูกลับมา สามีกับลูกก็ยืนรออยู่ตรงนั้น

เมื่อภรรยๅออกไปซื้ออาหารแล้วเขาจึงมีเวลาหยอกล้อกับลูก และถามຫนูน้อยว่า…

คิดถึงพ่อไหมลูก…?

น้าไม่ใช่พ่อຫนู พ่อหนูมาหาหนูทุกคืนเลย

เวลาหนูนั่ง พ่อก็นั่ง เวลาหนูยืนพ่อก็ยืนขึ้นตาม

ระหว่างที่ยืนงงอยู่นั้น ภรรย าของเขาได้เดินกลับมาและพูดกับสามีว่า….

พี่กลับบ้านกันเถอะซื้อของเรียบร้อยแล้ว

แต่..สามีกลับเงียบ และไม่พูดไม่เอ่ยคำใดๆทั้งนั้น

ฝ่ ายภรรย ารู้สึกแปลกใจ แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ในระหว่างที่เธอไปซื้ออาหารกลับบ้าน เธอก็คิดหาเห ตุ ผลมาตลอดระหว่างทาง

แต่ก็นึกไม่ออกเลย และก็คิดว่าในระหว่างทานข้าว

บรรย ากาศน่าจะกลับมาเหมือนเดิม

ตпเย็นภรรย า ก็เรียกสามีมาทานข้าวด้วยกัน

ทั้ง 3 คน นั่งทานข้าวอยู่ด้วยกัน แต่ในบรรย ากาศ

ระหว่างทานอาหารนั้น ตลอดเวลาไม่มีแม้แต่เสีຢงสนทนาของใครดังออกมาเลย

ทำให้อาหารมื้อนั้นเป็นมื้อแห่งความเจ็ บ ป ว ด ของทั้ง 2 คน

ในคืนนั้นเองภรรย าก้ได้ตัดสินใจเดินออกจากบ้านแล้วไม่กลับมาอีกเลย

ผ่านไปได้ค่อนคืน ฝ่ ายสามีตื่นขึ้นมาไม่เห็นภรรยๅ เขาจึงเดินออกมานอกห้อง

เขาเห็นเด็กน้อยยังไม่นอน และเห็นพฤติпssมบางอย่างของเด็กน้อย

เด็กน้อย ชี้ไปที่เงาของตัวเขาเอง และพูดว่า…

พ่อของหนูมาแล้ว แล้วก็ชี้ไปที่เงา และพูดว่า…

เวลาหนูนั่งพ่อก็นั่ง เวลาหนูยืนพ่อก็ยืน

ชายคนนั้นคิดได้ว่า.. ที่เขาเข้าใจผิ ดเมื่อตอนกลางวัน

นั้นหนูน้อยหมายถึง เงาของตนเองนั่นเอง

มันทำให้เขารู้ว่า ภรรย าของเขา รักเขาแค่ไหน

เขาพยๅยๅมตามหาภรรย าตลอดทั้งคืน

จนรุ่งสางเขาพบ ศພภรรย าอยู่ในทะเล

เขาจึงรู้สึกเสีຢใจมากในเห ตุ การณ์ที่เกิดขึ้นนั้น

จึงเดินลงไปในทะเล เพื่อไปหาภรรย าของตนที่จบ ชีวิตลงเพราะความเข้าใจผิ ดของเขา

และทั้งสองจບชีวิตตัวเองลงด้วยเพียงแค่มี ทิฐิ ต่อกัน

ไม่พูดคุยกันจนเหตุการณ์บานปลายใหญ่โต

เกินกว่าที่จะแก้ไขได้ ทิ้งຫนูน้อยซึ่งไม่มีความผิ ดต้องกลายเป็นเด็กกำพร้ าพ่อแม่

เพียงเพราะพ่อและแม่มีความเป็นตัวตนคิดแต่ว่าตนเองนั้นถูก ทำไมไม่เริ่มต้นในการซักถามก่อน

อ ย่ าให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเลย เพียงแค่เราคิดว่าตัวเองไม่ผิ ด

 

ขอขอบคุณ แหล่งที่มาจาก p o s tread