(ฝากถึงลูกๆ ทุกคน) หากวันหนึ่ง… “พ่อกับแม่ต้องจากไป”

สักวันหนึ่ง พ่อกับแม่ต้องจากไป ก็คงไม่มีใครที่รักเราโดยไม่แบ่ ง ใจอีกแล้ว และในย ามนั้นย ามที่เราคิดถึงพ่อและแม่.. เราจะร้ องไ ห้ น้ำตาน อ ง หน้าหรือ

ไม่เราจะเสี ยใจหน้าโ ล ง ศ พ ของพ่อแม่มั้ย

ถ้าว่างจากกิจการงาน ก็ควรหมั่นกลับไปเยี่ยมท่านหน่อย

เพราะ… คนแ ก่ ทั้งสองเฝ้ารอคอยการกลับมาของลูกๆ

อยู่ตลอดอย่ าเปลืองเวลาไปกับสถานเริ ง ร มย์ กับเพื่อนกินเหล่านั้น

ขอให้ระลึกถึงเอาไว้ ไนต์คลับไม่ใช่บ้าน ค าร า โ อ เ ก ะ ก็เป็นแค่ที่ผ่อนคลายอารมณ์

อย่ าให้พ่อแม่เอาแต่เฝ้าชะเง้อมอง แต่ก็ยังไม่เห็นหน้าลูกๆ กลับมา

หากวันหนึ่ง พ่อกับแม่ต้องจากไป ก็จะไม่มีใคร

กล้าเรียกคุณกินข้าว ทั้งๆ ที่รู้ว่าเรียกแล้วคุณจะโ ม โ ห ท่านก็ตามเถอะ

ฉะนั้น… ไม่ว่าร้านอาหารข้างนอกจะอร่อยจะหรูหรา

เพียงใด ก็อย่ าลืมกลับบ้านไปกินข้าวกับท่านบ้าง

อย่ าให้พ่อแม่ต้องโทรหาคุณครั้งแล้วครั้งเล่า.

อย่ าให้ความเสี ยใจกลายเป็น บ า ป ติดหัวใจ

อย่ ารอให้พ่อแม่จากไปแล้วถึงจะโหยหาอย ากกินข้าวกับพ่อแม่เหมือนคนอื่นเขา เพราะมันจะสายเกินไป

หากวันหนึ่ง พ่อกับแม่ต้องจากไป…

ก็จะไม่มีใครคอยยุ่งเรื่องของคุณต่อไป

“งานของลูกเป็นยังไงบ้าง”

“เข้ากับเพื่อนร่วมงานได้มั้ย”

“เจ้านายใจดีไหม”

“สีหน้าซี ดๆ ไม่สบ ายหรือเปล่า…ลูก!”

“กินให้เยอะๆนะ แม่ซื้อไ ข่ มาทำพะโ ล้ให้ตั้งแผงหนึ่งเลยนะ

เอาไปฝากเพื่อนที่ทำงานด้วยก็ได้ จะได้กินด้วยกัน”

“เมื่อคืนกลับมากี่โมง ได้นอนบ้างมั้ย?”

ใครจะคอยใส่ใจห่วงใยเช่นนี้ ถ้าไม่ใช่พ่อแม่

ย ามที่พ่อแม่ไม่สบ าย ลางานไปเ ฝ้ า ไ ข้

ท่านด้วย อย่ าเอาแต่จ้าง พ ย าบ าลไปเฝ้าแทน

เหล่านั้นไม่ใช่ลูกที่พ่อแม่ท่านหวังจะได้กำลังใจเลย

ถ้าวันหนึ่ง พ่อกับแม่ต้องจากไป…

ไม่มีใครจะรักและเอ็นดูคุณเท่ากับพ่อแม่แล้ว ไม่มีใครคอยเรียกชื่อเล่นเชยๆ สมัยคุณยังเป็นเด็ ก อีกต่อไปแล้ว

จงทำตัวเป็นลูกกตัญญูที่รู้คุณท่านใส่ใจสุขภาพท่านว่า..

ช่วงนี้เป็นยังไง ถ้าไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ อาทิตย์ละหนึ่งครั้ง

โทรหาท่านก็ยังดี เล่าเรื่องของคุณให้ท่านฟัง

อย่ าให้ท่านต้องห่วงคุณ

อย่ าพาคนที่ รั ง เ กี ย จพ่อแม่ของเขาเองเข้าบ้าน

อย่ าคบคนที่ไม่เคารพรักพ่อแม่ของเขาเองเป็นเพื่อน

อย่ าเลือกชายหรือหญิงที่โ ก ร ธ แ ค้ นพ่อแม่ของเขาเองมาเป็นภรรย าหรือสามี

เพราะคนที่ไม่เคารพรักแม้แต่บุ พ ก ารีของตน

จะมีใจเคารพรักคนอื่นได้อย่ างไรกัน

เพราะคนที่ให้อภั ยแม้แต่พ่อแม่ของตนเองยังไม่ได้

เขาจะให้อภั ยใครคนอื่นได้อย่ างไรกันล่ะ จริงมั้ย…!!

 

ขอบคุณ : นุส นธิ์บุ คส์