เส้นด้าย ก็เหมือนชีวิต เปิดอ่าน…ในวันที่พบเจอปัญหา

เด็กหญิงคนหนึ่ง…เห็นแม่นั่งแ ก้ ก ลุ่ มด้ายที่ยุ่งเหยิงด้วยความอดทน

แม่พย าย ามอยู่หลายครั้งก็ไม่สามารถแก้ด้ายกลุ่ มนั้นได้สักที แต่…แม่ก็ไม่ล้มเลิก

พอเหนื่อยทีก็พักไปทำอย่างอื่น แล้วก็กลับมาหาทางแ ก้ด้ายกองนั้นอีก

ครั้งแล้วครั้งเล่า. จึงถามแม่ว่า..

“หนูเห็นแม่พ ยาย ามแก้ด้ายกองนี้มานานแล้วก็ไม่เห็นแก้ได้สักที ทำไมแม่ไม่ตัดมันทิ้งไปซะ”

แม่ของเด็กหญิงตอบว่า…

“ด้ายกลุ่มนี้ มีเชือกแค่เส้นเดียวแม่หาปลายเชือกเจอแล้ว ยังไงก็ต้องแก้ให้ได้”

วันต่อมา.. เด็กหญิงเห็นแม่นั่งลูบไล้เส้นด้าย ที่สุดท้ายก็แก้ออกมาจากกองด้ายที่ยุ่งเหยิง ด้วยความภูมิใจ

แม่ก็เลยบอกกับเธอว่า…จำไว้นะลูก!

เส้นด้ายก็เหมือนชีวิตเรา ถ้าเกิดป ม พั น กันขึ้นมาก็เหมือนกับชีวิตเราเวลามีปัญหา

ถ้าแม่ตัดด้ ๅยกลุ่มนั้นทิ้งไป ก็เหมือนแม่แก้ปัญหาแบบสุ่ ม ๆ

แล้วเอาด้ายที่มีรอยต่อไปทอผ้าก็จะทำให้ผ้าดูไม่มีราคาไม่มีใครอย ากซื้อ

เหมือนกับชีวิตคนเราที่เต็มไปด้วยปัญหาวุ่นวๅย

เป็นหางว่าว กลายเป็นคนจับจด หมกมุ่นกับปัญหา ไม่มีใครอย ากคบหาสมาคม

แต่ถ้าเรารู้ต้นตอของปัญหาแล้วให้เวลากับมันสักนิด

เราก็จะคิดพิจๅรณาหาทางจัดการกับปัญหาได้

อย่ าเป็นคนทิ้งปัญหา หรือแก้ปัญหาส่งเดชเพราะ ชีวิตที่เต็มไปด้วยปัญหาคารๅคาซัง แก้ไม่ตกหรือแก้ไม่ถูกทาง

จะเป็นตัวถ่วงให้เราห่วงหน้าพะวงหลังไปเรื่อย ๆ

ไม่มีใครดีขึ้นได้จากการพย า ย ามเปลี่ยนคนอื่น..

แต่เปลี่ยนที่ตัวเราเองเท่านั้น

 

ขอบคุณบทความจาก : ตามสบาย