จำคำสอนของเตี่ยไว้นะ ในวันที่ลื้อไม่คาดหวัง..ลื้อจะไม่ผิดหวั ง เวลาคบคน

ใครบ้างที่ไม่ถูกนินทา ไม่มีเลยคนทุกคนบนโลกใบนี้ ไม่มีใครไม่เคยโดนนินทา

ไม่มีใคร ไม่เคยโดนพูดถึงตอนลับหลัง เราต้องรู้จักกฎของธรรมชาติ

ที่เราไม่สามารถควบคุม สิ่งเหล่านี้ได้ “ความผิดหวัง”

“เตี่ยเตี่ยเคยผิดหวังไหม” ตี๋น้อยเปิดบทสนทนาเตี่ย พับหนังสือพิมพ์ ในมือแล้ว

หันมามองหน้าตี๋น้อย “เคยซิมีใครบ้างเกิดมา ไม่เคยผิดหวัง”

“แล้วเตี่ยเสียใจมากไหม ตอนที่ผิดหวัง”

“ก็แล้วแต่ว่าหวังไว้มาก หรือ น้อยไหน”

เตี่ยรินชาจากกาลง ในถ้วยรินทิ้ง แล้วรินจากกาอีกครั้ง วิธีการช่างนุ่มนวล จิบชาแล้วหันมาถาม..

“ลื้อผิดหวัง เรื่องอะไร”

“เปล่าเตี่ย..”

“อย่ าโกหกเตี่ยถ้าลื้อไม่ผิดหวังลื้อ ไม่จ๋อยแบบนี้แล้ว ก็ไม่ถามเตี่ยแบบนี้ด้วย”

ตี๋น้อยก้มมองมือตัวเอง

คิดทบทวนว่าควรบอกเตี่ยดีไหม..?

“บอกมาเถอะเตี่ยจะเก็บเป็นความลับ”

“ไหนเตี่ยบอกว่าในโลกนี้ไม่มีความลับไง”

“คิดก็ไม่ลับแล้ว เพราะเมื่อคิดใจ เราก็รู้เราก็เป็น คนพอรู้สึกนึกคิด ก็ไม่ลับถ้าลับต้อง ไม่เคยเกิด แม้ในความคิด

แต่..เตี่ยหมายถึงว่า เตี่ยจะไม่เอาไปเล่าต่อเป็นความลับของเราสองคน” ตี๋น้อยนิ่งอีก

“ถ้าไม่เล่าอึดอัดไม่รู้ด้วยนะ” เตี่ยพูดจบทำท่า จะลุก “เล่าก็ได้ครับ”

“อ่ะอย่างนั้นก็เล่ามา”

“คืออั๊วผิดหวังกับเพื่อนอั๊วบริสุทธ์ใจจริงใจกับเค้า แต่เค้าไม่ซื่อสัตย์กับอั๊วเค้าเอาอั๊วไปนินทาลับหลัง”

“ไม่มีใครไม่ถูกนินทาตอนนี้ลื้อ ก็กำลังนินทาเค้า ให้เตี่ยฟังอยู่นี่ไง”

จริงด้วยซินะ..“นอกจากนินทาลื้อเค้าทำอะไรลื้ออีกไหม”

“ก็ไม่มีนะเตี่ยต่อหน้าอั๊วเค้าก็ดูปกติแต่อาจมีห่างเหินบ้าง แต่ก็ยังคุยกันได้อยู่” เตี่ยมองหน้าตี๋น้อย

“เตี่ยสอนให้ลื้อ รักษามิตรภาพนั่นหมายถึงว่า..

หากวันนี้เค้าดีกับเราแล้ววันหน้าเค้าห่างเหินนั่นก็ไม่ได้แปลว่า..

ลื้อต้องโกรธเค้าเค้าห่างเพราะเค้ามีเหตุผลของเค้าเราเองก็เฉยเสียต่าง

คนต่างมีชีวิตของตนเอง แต่ก็รักษามิตรภาพ ที่เคยมีให้กันไว้

โดยการไม่พูดถึงเค้าในแง่ร้ายกับคนอื่นไม่โกร และกลับมามองที่ตัวเอง

ว่าเคยทำอะไรให้เค้ารู้สึกไม่ดี จนห่างเหินจากเรา”

“ครับเตี่ย..”

“แต่ถ้าคบกันแล้วเค้าทำร้ายจน เราเดือดร้อนเรา ก็ถอยออกมา

ลดความสำคัญของเค้าลงจากเพื่อนเป็นเพียงคน เคยรู้จักพอเค้าเป็นคนเคยรู้จัก

เราจะเลิกคาดหวังในตัวเค้าเค้าก็จะหมดความสำคัญทางความรู้สึกของเรา”

“เราคาดหวังได้ไหมเตี่ย..”

“ทุกคนไม่ว่าจะทำอะไร ล้วนมีความหวัง เป็นที่ตั้งอย่างเช่นสั่งข้าวผัด สักจานก็คาดหวังว่า มันจะต้องอร่อยต้องถูกใจแต่พอมันไม่อร่อยก็ผิดหวัง”

“จริงครับเตี่ย..”

“การที่ชีวิตมีการตั้งความหวัง ตั้งเป้าหมายนั้นไม่ผิด แต่วิธีการในการตั้งความหวังต้องคำนึง ถึงความเป็นไปได้ ก้าวไป อย่างถูกต้อง และที่สำคัญต้องเผื่อใจ ไว้รับความผิดหวัง ให้เป็น”

“มันยังไงเหรอเตี่ยอั๊ว ไม่เข้าใจ..?”

“ก็คิดง่ายว่าถ้าหากไม่สมหวัง ก็ไม่เป็นไรความหวังใหม่ เกิดขึ้นได้ถ้าใจไม่ท้อ”

“ก็คือเผื่อใจไว้ทุกครั้งเหรอเตี่ย” เตี่ยทำท่าครุ่นคิดนิ่งเงียบ สักพักแล้วจึงตอบ

“ตี๋น้อยสมมติว่าหรือหวังว่า การสอบครั้งนี้ ลื้อต้องได้คะแนน เต็มร้อย

ลื้อต้องลงมือตั้งแต่ตั้งใจเรียนทบทวนมาก เพื่อให้ความหวังนั้น สำเร็จลุล่วง

แต่ถ้าผลออกมาได้ 95คะแนนอีก 5 คะแนนที่หายไปคือความผิดหวัง

ลื้อก็จงให้ความสำคัญกับ 95 อย่ามัวไปเสียใจกับ 5 เข้าใจ หรือ ยัง..!!”

ตี๋น้อยเกือบจะเข้าใจแล้ว เตี่ยคงมองออก จึงพูดต่อ.. “อย่างลื้อคบเพื่อนลื้อ

อาจจะบอกว่าลื้อทำดีกับเค้าเต็มร้อยแต่เค้ายังไม่ดี กับลื้อ ลื้อต้องกลับมามองตัวเอง

ว่าคำว่าเต็มร้อยของลื้อมันคือ สิ่งที่เค้าต้องการ หรือ ไม่

บางครั้งน้ำใจที่ลื้อใ ห้เค้าถ้าเค้าไม่ต้องการมัน ก็ไม่ต่างกับการยัดเยียด

จะให้อะไรใครต้องดูความต้องการข องเค้าด้วยนะ” “ครับเตี่ย..”

“เมื่อรู้จักกันเราต้องเกรงใจกัน ยิ่งสนิทยิ่งต้องเกรงใจ

เพื่อรักษาน้ำใจนั้นไว้นาน คนเรามีพื้นที่ส่วนตัว ทั้งในการใช้ชีวิต

และความคิดแม้คนในครอบครัวเดียวกัน ก็ยังต้องเหลือพื้นที่ส่วนตัว ของกันและกัน

เอาไว้ถ้าคบกันต่อไป ไม่ได้ก็ถอย” ตี๋น้อยเริ่มเข้าใจแล้ว

“ถ้าคบกันต่อไปไม่ได้ ก็คิดเสียว่าเรา ไม่ได้ เ ล ว เค้า ไม่ใช่ไม่ดี ศีลไม่เสมอกัน

ก็ต่างคนต่างอยู่ต่างมีชีวิต เป็นของตน ถ้าทำงานหรือวางแผนอะไร ไว้แล้ว

ไม่สมหวังก็ถือว่า ได้ประสบการณ์ของปัญหามากขึ้น

เมื่อชีวิตเกิดปัญหาจงใช้สติแก้ไขแล้ว จะเกิดปัญญา” เตี่ยหยุดพูดหันมามองหน้า

ตี๋น้อยจ้องตาแล้วย้ำเตือนว่า.. “ตี๋น้อยลื้อจำไว้นะ ความผิดหวังไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย

แต่ทุกครั้งที่ผิดหวัง ถ้าลื้้อมีสติยอมรับ นั่นหมายถึงว่าหัวใจ ลื้อจะเข้มแข็งขึ้น

มีประสบการณ์มากขึ้นและคาดหวังผลน้อยลง เมื่อลงทุนทางความรู้สึกในครั้งต่อไป

คาดหวังน้อยก็ผิดหวังน้อย คาดหวังมากก็ผิดหวัง มากไม่คาดหวัง ก็ไม่ผิดหวัง

แล้วถ้าถึงวันที่ลื้อไม่คาดหวังในการคบคนลื้อ จะมีความสุขที่สุด”

เตี่ยพูดจบยิ้มให้ตี๋น้อยตี๋น้อย ยิ้มแล้วตอบเตี่ยในใจ ว่าตี๋น้อยจะ

พย าย ามครับเตี่ยตี๋น้อยจะระลึกไว้ว่าคบคนให้สิ่งที่ดีที่สุดทำงานอย่างเต็มที่ที่สุด

และคาดหวังให้น้อยที่สุดสักวัน ตี๋น้อยอาจเดินไป ถึงตรงที่ “ไม่หวังอะไรเลย”

 

ขอบคุณ t h m a y a