(เขียนไว้ดีมาก) “คู่ชีวิตที่ดี” ย่อมมีศีลเสมอกัน มีสติปัญญามีบุญวาสนาที่เท่ากัน

ทุกวันนี้มันไม่ใช่ว่าจะมีเพียงแค่ความรักเท่านั้นที่ทำให้ชีวิตคู่อยู่ตลอดรอ ด ฝั่งได้

เพราะหลายๆ คนหาคนรักที่ดีบางคนมีความรักก็ไม่ได้คู่รักแบบที่หวังไว้ไม่เป็นดั่งใจ

ฉะนั้นการมีคู่ชีวิตที่ดีควรมีศีลเสมอกันด้วย

เพราะการที่เรามีคู่ดีเราดูได้จากศีลดูได้จากสติปัญญามีบุญวาสนาที่เท่ากัน เราจึงเรียกว่า…“คู่ดี” 

แต่เมื่อเรามีแล้วแต่ต้องอยู่บนความกังวลใจหนักใจ

วิตกกังวลมันไม่ได้เรียกว่า… คู่ดี

มันเรียกว่า…“คู่เวรคู่กร รม” 

สักวันหนึ่งที่เราหมดบุญต่อกันเมื่อ เวลามาถึงก็ต้องแยกจากกันเราไม่สามารถยื้อไว้ได้

การฉลาดในการเลือก คู่นั้นจึงเป็นเรื่องที่สำคัญ

การที่จะอยู่ด้วยกันแล้วมีความสบายใจอย่างเดียวมันไม่ได้หรอกมันต้องมีปัจจัยอื่นๆ ด้วยเช่น

คนรอบข้างหรือการเป็นตัว ของตัวเองแบบที่ไม่ต้องแสร้งแกล้งทำแบบที่ไม่ต้องมานั่งคิด

ยอมรับในข้อเสียของอีกฝ่ายได้เสมอ

หากคุณสองคนมีตรงนั้นแล้วเราดีใจด้วยความรักของคนที่เกิดขึ้นในครั้งนี้มันก็ย่อมยั่งยืนไม่หนี

หายไปไหนยามที่ทุกข์หนักไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายเผชิญปัญหาโดยลำพังเพียงคนเดียว

หากในชีวิตนี้ เราเจอคนแบบนั้นคนที่รักเราโดยไม่รังเกียจการกระทำ ที่ไม่ดีของเราจำไว้ว่า…

จงรักษาเขาไว้ให้ดีนอกจากพ่อแม่แล้วจะหาใครที่ไหนรักเรายอมรับในตัวเราได้แบบนี้

ในชีวิตคนเราเราจะเจอคน เช่นนี้ไม่กี่คนจริงๆ

บางคนเจอแค่ครั้งเดียวในชีวิตแล้วก็ไม่เจออีกเลย

บางคนไม่เจอแต่หากเจอแล้วอย่ าเอากิเลส

ความหลง ความเบื่อนำทาง เพราะอารมณ์ชั่ ววูบนี่แหละ

ทำให้ชีวิตต้องสูญสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตไป

มันไม่คุ้มเลย