(อยากให้พ่อแม่ทุกคนได้อ่าน..) เราอาจมีเวลาอยู่กับลูกแค่ 10 ปีแรก จงใช้เวลาอยู่กับลูกให้นานที่สุด

ลูกนั้นเราจะมีเวลากับเขามากที่สุดก็เพียง 10 ปีแรก

เท่านั้นเอง พอหลังจากนั้น เวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันจะเริ่มลดลง

1. ปีแรกนั้น เราจะได้อุ้ มลูกนอน 6 เดือนแรก แล้วพอจากนั้น  “ลูกจะนอนได้เอง”

2. เวลาในการอุ้ มลูกก็มีแค่ 1 ปีเท่านั้น เพราะว่า.. หลังจากนั้น “เขาก็เดินได้เอง”

3. เราก็มีเวลาในกอด เล่นกับลูกได้เพียง 2 ปีเท่านั้น พอหลังจากนั้น “เขาก็ไม่ยอมให้กอดนานๆ”

4. เราก็จะมีเวลาพูดให้ลูกฟังเพียงแค่ 3 ปีแรก เท่านั้นเพราะ.. หลังจากนั้น “เขาจะเริ่มไม่ฟังเราแล้ว”

5. เรามีเวลาอยู่กับลูกตลอดเพียง 10 ปีเท่านั้นเอง เพราะ หลังจากนั้น  “เขาจะไม่ยอมอยู่บ้านกับเราแล้ว และอย ากจะอยู่กับเพื่อนมากกว่า” 

6. เราก็จะดูแลลูกได้อ ย่ า งดีที่สุดก็เพียง 15 ปีแรกเท่านั้นเอง เพราะ…หลังจากนั้น  “เขาก็ไม่อย ากให้เราดูแล เขาเองก็มีชีวิตของเขา”

7. บางคนก็สามารถดูแลตัวเองได้แล้วไม่อ ย า กจะเป็นภาระของใคร ลูกเองเขาก็ต้องการจะมีใช้ชีวิตของเขา   มีแบบแผนชีวิตของตัวเอง

หลังจากนั้น “เราอาจจะไม่ได้เจอลูกเลย”

เวลาอาจจะไม่ตรงกันแล้ว เวลาของใครสักคนก็หมดลงเหมือนกัน ในวันที่ลูกยังอยู่กับเรา

ก็ควรจะใช้เวลาอยู่กับลูกให้คุ้มค่า.. พอเขาโตแล้ว

เขามีครอบครัว มีภาระ หน้าที่ มีเป้าหมาย มีความฝันเป็นของตัวเอง

เขาเริ่มทำงานและเริ่มมีเวลาน้อยลงแล้ว วันนั้นมันมาถึงแน่นอนก็อย่ าได้ยึดติดอะไร เพราะ นั่น “มันชีวิตเขา”

คุณเองก็มีชีวิตของคุณไม่ควรจะวางความคาดหวังอะไรไว้กับลูก เพราะ ถ้าคุณรักลูก “คุณจะไม่เอาภาระเอาความคาดหวังอะไรของตัวเองไปให้เขาแบก”

ในช่วงเวลาที่ตั้งแต่แรกเกิดไปจนถึง 15 ปี เรายังอยู่กับเขาได้เต็มที่ก็จงกอบโกยช่วงเวลานั้นไว้ให้ดี

 

ขอบคุณบทความ k r u s tory