ทำไม คนซื่อสัตย์ต่อความรัก กลับโดนนอกใจ ถูกทิ้งเสมอ

บทความนี้เป็นเรื่องที่ได้ฟังแล้วชอบมาก  อยากแบ่งปัน ประสบการณ์ความรักในชีวิตจริง ที่ผ่านมาไม่กี่ปี… ของพี่สาวคนนึง แกเป็นลูกค้าในร้านอาหารประจำแห่งหนึ่ง

“ความซื่อสัตย์ที่โรยด้วยเศษแก้ว” ได้ยินแล้วรู้สึกค้านพร้อมทวนประโยคดังกล่าวและคิดตามไปด้วยพรางๆ เธอพูดถึงความรักครั้งเก่าว่า….

ที่ผ่านมา…ฉันเดินอยู่บนถนนเล็ก ๆ ที่ทั้งสองข้างทางเป็นเห ว ฉันเดินตามคน คนนึงด้วยความซื่อสัตย์

ตลอดทางฉันเห็นแต่หลังของเขา ฉันเดินไปอย่ างเชื่อใจ และเขาได้หันมามองฉันเป็นระยะ ๆ

และฉันเองที่เป็นคนเลือก เดินตามเขาไป และฉันจึงเดินต่อไปเรื่อย ๆ ในระหว่างทาง ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

แต่เขาก็ได้โรยเศ ษแก้ วทิ้งไว้บนพื้น ตอนที่เดินฉันไม่ทันระวังอะไร ๆ เพราะตามองเค้าที่เดินไป

เพราะความไว้ใจฉันรู้สึกเจ็ บที่เท้าแล้ว แต่ฉันก็ยังเดินต่อ การขอโท ษและการให้อภั ย เกิ ดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า.

แต่เค้าก็ยังทำอีก จนในที่สุดพื้นที่เราเดินก็เต็มไปด้วย เศ ษแก้วชิ้นเล็ก ๆ มากมาย ที่คอยตำ เท้าฉันอยู่ตลอด

แต่มันก็มีบางช่วงที่เป็นพื้นดินธรรมดา บางช่วงที่เป็นพื้นหญ้านุ่ม ๆ แต่เดินไปไม่นานก็กลับไปเจอเศ ษแก้วอีก

มันแปลก…ตรงที่ฉันก็ยังคงทนเดินต่อไปเรื่อย ๆ คิดแค่ว่าเสี ยดาย ที่อุตส่าห์เดินตามมาตั้งนาน

ด้วยความหวังจากเสียงของเขาที่ตะโกนมาเรื่อย ๆ ว่าเค้าจะหยุด การกระทำเช่นนี้แล้ว

ความเจ็ บป วดมันเพิ่มขึ้นมาอีก เมื่อมีเด็กคนหนึ่งเกิ ดขึ้นมา จากที่เดินด้วยน้ำหนักเราแค่คนเดียว

กลายเป็นต้องเดิน อุ้มลูกไว้ที่แขน เพื่อไม่ให้เค้าโดนเศ ษแก้วนั้น ลูกโตขึ้นทุกวัน ในที่สุดเราก็เดินมาจนถึง

ทางแยก 2 ทาง คือทางตรงทางเดิม ที่แม้ว่ามันมีเศ ษแก้ วปะปราย แต่ก็ยังคงมีหลังที่คุ้นเคย และรอยยิ้มที่จริงใจของเขา ที่เหมือนคอยให้ความหวัง

หรือจะเลี้ยวออกไปอีกทาง ที่มันโค ร ต มื ด และไม่รู้จะมีอะไรอยู่ข้างหน้าเลย

ในใจคิด..! ไม่ว่าจะเลือกทางไหน เราจะพาลูกไปด้วยเสมอ ไม่ว่าจะเกิ ดอะไรขึ้น เราจะไม่ปล่อยลูก

ฉันมองลงไปที่เท้าของตัวเอง ตอนนี้มันดูไม่เหมือนเท้าอีกแล้ว มันเต็มไปด้วยบ าดแ ผ ลมันเจ็ บ มันชา

วันนี้ฉันตั ดความเสี ยดายเวลาที่ผ่านมา ไว้ที่ตรงทางแย กนั้น และเลือกเดินทางใหม่

ทางที่ไม่มีใครเดินนำหน้า และไม่ต้องเดินตามใครอีก  มันทั้งมื ด ทั้งไม่รู้จักเส้นทาง แต่อย่ างน้อยๆ ทางนี้มันก็ไม่มีเศ ษแก้ วอีกแล้ว

แน่นอนว่าเมื่อไม่มีเศ ษแก้ ว ฉันก็กล้าที่จะวางลูกลงกับพื้น แล้วจับมือกันเดินไปต่อ ฉันรู้สึกดีขึ้นมาก

จากที่เป็นแต่ผู้ตามที่ซื่อสัตย์ จริงใจ ฉันรู้ทันทีว่าตอนนี้ ฉันต้องมาเป็นผู้นำที่เข้มแข็งแทน

เพราะฉันกำลังจะมีเด็กอีกคนนึงเดินตามหลัง ตอนนี้ฉันยังเดินต่อไม่ค่อยไหว

แต่จากนี้ฉันอาจจะนั่งลง ใช้เวลาในการรักษ าเท้าไปซั กพัก ไม่นานนักหรอก  ฉันจะลุกขึ้นแล้วเดินต่อ

เดินไปในทางที่มันมืดๆ นี่แหละ..

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ฉันยังอยู่… ฉันยังไม่เป็นไร

ฉันจะลุกขึ้นไปต่อ โดยไม่ต้องเดินตามใคร

และฉันจะไม่กลั วอะไรอีกแล้ว

 

”คนที่โดนทิ้ง มักซื่อสั ตย์ กับความรัก คนที่รักเดียวใจเดียว มักโดน คนรักนอกใจอยู่เสมอ

ถึงจะเจอคนที่ดี ก็ไม่เคยสนใจ จนทำให้หัวใจเ จ็ บซ้ำๆ จนชินชา

คนที่ดีเกินไป กลับไม่มีใครเห็นค่า มันต้องเล วแบบไหน ถึงจะเจอใครสักคน ที่รักกันจริง”