นิทาน ก้อนเมฆกับต้นไม้แก่… เตือนสติชีวิตได้ดีมาก (อ่านกี่ครั้งก็ชอบ)

ต้นไม้แก่ ขอฝนจากเมฆก้อนน้อย

เจ้าเมฆน้อยตอบเพียงว่า… น้ำฝนมีอยู่น้อย

เกรงว่ามันจะไม่พอให้ต้นไม้แก่ได้ชื่นใจ

วันต่อมาเมฆก้อนน้อย ก็ยังคงบอกเช่นเดิม

มันน้อยไป ฉันยังไม่พร้อมที่จะให้ เมฆก้อนน้อย

จึงออกเดินทางและพย าย ามสะสมฝน เพื่อให้

มันมากพอที่จะทำให้ต้นไม้แก่ได้ชื่นใจ เมื่อได้

ปริมาณมากพอแล้ว เมฆน้อยจึงกลับมา แต่สิ่งที่

พบข้างหน้า มีเพียงซาก ต้นไม้ที่ยังเหลืออยู่..

เมฆน้อยได้แต่ร้องไห้ แล้วถามว่า… ?

ทำไมความพย าย ามของฉัน ไม่มีค่าเลยเหรอ ?

ชายหนุ่มที่นั่งใต้ต้นไม้ จึงได้แหงนหน้ามอง

แล้วบอกเมฆน้อยไปว่า…

การที่เราจะให้อะไรแก่ใครสักคนที่เรารัก

ไม่ต้องรอให้มากพอ หรือรอความพร้อมหรอก

ให้เท่าที่มี ก็ทำให้คนรับชื่นใจแล้ว

ความพย าย ามเป็นสิ่งที่ดี แต่มันก็มีเวลา

เป็นเงื่อนไข อย่ าไปรอให้รวย อย่ ารอให้พร้อม

ถึงจะลงมือทำอะไรให้คนที่เรารัก เพราะ

คนที่เรารัก อาจไม่มีเวลามากพอที่จะรอเรา

ก่อนต้นไม้แก่จะจากไป เขาฝากบอกเธอว่า…

“เขารักเธอมากนะ”

เมฆน้อยได้แต่หลั่งน้ำตาออกมาเป็นเม็ดฝน

อย่ างไม่ขาดสาย ให้กับต้นไม้ที่ไม่มีวันแตกใบ

ให้ได้เห็นอีกตลอดกาล จงทำในสิ่งที่อยากทำ…

“ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น แต่ความอดกลั้นน้อยลง”

“เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง”

“เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวเรากลับเล็กลง”

“เรามีช่องทางสื่อสารมากขึ้น แต่ความเข้าใจกลับลดลง”

“เรามีย าใหม่ๆ มีอาหารดีๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง”

“เราเดินทางได้ไกลขึ้นแต่เดินทักทายเพื่อนบ้านน้อยลง”

ดังนั้น จากนี้ไปขอให้พวกเรา อย่ าเก็บของดีๆไว้

โดยอ้ างว่า… เพื่อใช้ในโอกาสพิเศษ

เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่ คือ โอกาสพิเศษ

ที่สุดแล้ว จงแสวงหาความสงบสุข

นั่งตรงระเบียงบ้าน เพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่

โดยไม่ใส่ใจกับเรื่องวุ่นวายต่างๆ จงใช้เวลา

กับครอบครัว เพื่อนฝูง คนรักให้มากขึ้น กินอาหารให้อร่อยไปเที่ยวให้เต็มอิ่ม

เพราะชีวิตคือ ห่วงโซ่ ของนาทีแห่งความสุข

ไม่ใช่เพียงแค่การอยู่รอดไปวันๆ เอาแก้วใบสวย

ที่มีออกมาใช้ เอาน้ำหอมดีๆ ที่มีอยู่มาฉี ด

เอาเครื่องประดับสวยๆ ที่เก็บไว้มาใส่…

เอาคำพูดที่ว่า “สักวันหนึ่ง” ออกไปจากพจนานุกรม

บอกคนที่เรารักทุกคนว่า เรารักพวกเขาแค่ไหน

อะไรที่จะทำให้เรามีความสุขมากขึ้น จงลงมือทำ

ตั้งแต่วันนี้ อย่ าผัดวันประกันพรุ่ง

ทุกวัน ทุกชั่ วโมง ทุกนาที ล้วนมีความหมาย

เราไม่อาจรู้เลยว่า.. มันจะสิ้นสุดลงเมื่อใด