คนที่ยังมีแม่…สละเวลาอ่านสัก 1 นาที เป็นข้อคิดก่อนจะเถียงแม่ (ก่อนจะสายเกินไป)

คนมีแม่ อยากให้สละเวลาอ่านสัก 1 นาที

สำหรับคนเป็นแม่นั้นอะไรจะสำคัญที่สุด

นอกจากลูก จะตัดพ้อต่อคำย้ำลมปาก

จะเถียงคำไม่ตกฟาก ไปถึงไหน…

พ่อกับแม่ คือหนึ่งในดวงใจ ถูก หรือ ผิด

ก็ไม่สมควรทำก่อนจะเถียงแม่ คิดก่อนว่า

คุณมีคุณสมบัติใน 10 ข้อนี้หรือเปล่า…

ลูกชายวัยมัธยมปลายถูกคุณแม่บ่นว่า..

เรื่องไม่ยอมเก็บห้องนอน ทานข้าวไม่เป็น

เวลาออกไปไหน ไม่บอกก่อนล่วงหน้า..

หนุ่มน้อย ทนไม่ได้  เพราะคิดว่าแม่ชอบจู้จี้

จุกจิกเรื่องส่วนตัวของเขา ก็เลยเถียงแม่

ออกไปด้วยเสียงที่ดัง ทำให้คุณแม่ยิ่งโมโห

ที่ลูกชายไม่เชื่อฟังคุณพ่อเห็นท่าจะไม่ดี

ก็เลยกันลูกชายออกมา และพาไปเดินเล่น

เดินไปด้วยกันเป็นนานสองนาน คุณพ่อจึง

พูดกับ ลูกชายว่า.. การที่ลูกจะเถียงแม่ได้

มีข้อแม้ว่า… ถ้าลูกทำได้ 10 ข้อนี้ ลูกจึงมี

คุณสมบัติที่จะเถียงแม่ได้

อะไรเหรอครับ เด็กหนุ่มถาม..

คุณพ่อ.. “ตั้งใจฟังนะ”

1.อาเจียนหลังกินข้าวทุกมื้อ

เป็นเวลาสามเดือน..(แพ้ท้อง)

2.หัวนมถูกกัดแต่ต้องยอมอดทน

ไม่กล้าตี..(ช่วงที่ฟันของลูกขึ้นใหม่ๆ)

3.เอาลูกบอลใส่ท้อง

และเพิ่มขนาดให้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆทุกเดือน

เป็นเวลาเก้าเดือน..(ตั้งท้อง)

4.เจ็บปวดเหมือนถูกแส้เฆี่ยนตี

เป็นเวลา 24 ชั่วโมง..(ช่วงคลอดลูก)

5.งดน้ำแข็งชากาแฟ

และของชอบเพราะจะส่งผลร้ายต่อลูกในครรภ์

เป็นเวลาเก้าเดือน

6.เวลานอนพลิกตัวไม่ได้

เป็นเวลาห้าเดือน

7.งดเที่ยวงดกระโดดโลดเต้น

เป็นเวลาเก้าเดือน

8.ห้ามป่วยเป็นอันขาด

กว่าลูกจะคลอด แม่ต้องระวังตัวเองไม่ให้ป่วย

เป็นเวลากว่าเก้าเดือน แม้ว่าจะป่วย ก็กิน

ย า ป ฏิ ชี ว น ะ ไ ม่ ไ ด้ ต้องอดทน

และอดทนเท่านั้น ก็๋เพื่อลูก

9.เช็ดสารพัด

เช็ดอ้วก เปลี่ยนผ้าอ้อม ซักผ้าอ้อมล้างก้นเป็นปีๆ

10.กลางคืนต้องตื่นทุกๆ 2 ชั่วโมง

แต่ละช่วงใช้เวลาประมาณ 30 นาที

ประมาณ 3 เดือนพ่อลูกเดินคุยกัน

จนมาถึงหน้าบ้าน คุณพ่อตบบ่าลูกชายแล้วพูดว่า

“เดี๋ยวเข้าบ้านไปให้เกียรติกับผู้หญิงของฉันด้วยนะ”

“ฮ่าๆครับๆต่อไป ผมจะให้เกียรติผู้หญิง

ของพ่อให้มากกว่านี้ครับ”

เมื่อลูกชายเข้าบ้าน ก็ตรงไปกอดและขอโทษ

คุณแม่ พ่อแม่คือบุคคลสำคัญ เป็นต้นแบบ

ของการสอนลูกทุกคนให้เติบโตมาเป็นคนดี

ที่สุด ไม่ว่าเราจะทำ ผิ ดเคย เถียงเคยโกหก

พ่อแม่กันมาแต่คนที่พร้อมจะให้อภัยลูก

และเข้าใจลูกดีที่สุดก็คือ“พ่อแม่”

 

“พ่อแม่ก็แก่เฒ่า จำจากเจ้าไม่อยู่นาน

จะพบจะพ้องพาน เพียงเสี้ ย ววารของคืนวัน

ใจจริงไม่อยากจาก เพราะยังอยากเห็น

ลูกหลาน แต่ชี พ มิทนทาน ย่อมร้ า ว ร าน

สล ายไป ขอเถิดถ้าสงสาร อย่ ากล่าวขาน

ให้ช้ำใจ คนแก่ชะรอวัย คิดเผลอไผล

เป็นแน่นอน ไม่รักก็ไม่ว่า เพียงเมตตา

ช่วยอาทรให้กินและให้นอนคลายทุกข์

ผ่อนพอสุขใจ เมื่อย ามเจ้าโกรธ ขึ้ ง

ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย ร้องไห้ย ามป่ ว ย ไ ข้

ได้ใครเล่า…เฝ้าปลอบโยน เฝ้าเลี้ยงจนโต

แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน หวังเพียงจะได้ยล

เติบโตจนสง่างาม ขอโท ษ ถ้าทำผิ ด

ขอให้คิดทุกทุกย ามใจแท้มีแต่ความหวัง

ติ ด ต ามช่วยอวยชัย ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง

มีหรือหวัง อยู่นานได้ วันหนึ่งคงล้มไป