(เขียนไว้ดีมาก) แสงเทียนแห่ง “ความหวัง” เล่มสุดท้าย… อ่านกี่รอบก็ชอบมาก

มีเทียนอยู่ 4 เล่ม ซึ่งกำลังจะดับลง บรรยากาศใน

ห้องเงียบสงบ จนได้ยินเสียงเทียนทั้ง 4 คุยกันว่า

เล่มที่ 1 เอ่ยว่า…”เทียนแห่งสันติภาพ”

โลกเราคนเอาแต่ต่อสู้แก่งเเย่ งชิงดีชิงเด่นกัน

ไม่มีใครคิดจะปกป้อ งฉันเลย ในฐานะที่ฉันเป็น

“เทียนแห่งสันติภาพ” ฉันคงต้องจา กไปแล้ว

แล้วเทียนเล่มที่ 1 ก็ดั บลง

เล่มที่ 2 เอ่ยว่า…”เทียนแห่งความเชื่ อ”

ส่วนฉันคือ “เทียนแห่งความเชื่ อ” ฉันคงหมด

ประโยชน์ที่จะส่องสว่างต่อไปแล้ว จากนั้น

สายลมอันแผ่วเบาก็พัดเทียนเล่มที่ 2 ดั บลง

เล่มที่ 3 เอ่ยว่า…”เทียนแห่งความรัก”

ส่วนฉันคือ “เทียนแห่งความรัก” แต่ทุกวันนี้

ผู้คนกลับเอารักออกไปจากใจ ไม่มีใครเข้าใจ

ความสำคัญของฉัน ฉันไม่มีกำลังพอที่จะ

ส่องสว่างอีกต่อไปแล้ว ลาก่อน..แล้วเทียน

เล่มที่ 3 ก็ดับลงไป แต่ไม่ทันที่เทียนเล่มที่ 4

จะได้เอ่ย ก็มีเด็กน้อยเปิดประตูเข้ามาในห้อง

เมื่อเห็นเทียนทั้ง 3 เล่มดับลง เด็กน้อยก็

ร้อ งห่มร้อ งไห้ฟูมฟาย

ทันใดนั้นเทียนเล่มที่ 4 ก็เอ่ยขึ้นว่า…

อย่ าได้เสียใจไปเลยเจ้าหนู ฉันคือเทียน..

“แห่งความหวัง” และฉันยังส่องสว่างอยู่

หยิบฉันแล้วจุดที่เทียนทั้ง 3 เล่มสิ

เมื่อเด็กน้อยนำเทียนแห่งความหวัง

จุดไปที่เทียนทั้ง 3 เล่ม แล้วเทียน

แห่งสันติภาพ เทียนแห่งความเชื่ อ

และเทียนแห่งความรักก็สว่างขึ้น!

เพราะความหวัง..ทำให้ชีวิ ตยังมีความหมาย

เพราะความหวัง..ทำให้คนที่ป่ วยไม่สบาย

หรือ พิ การ ยังสู้เพื่อมีชีวิตต่อ

เพราะความหวัง..ทำให้คนที่กำลังเผชิญกับ

สึ น ามิของปัญ ห ายังยืนหยัด ยืนยง มั่งคง

อยู่ได้ เพราะฉะนั้น เมื่อไหร่ก็ตามที่มีใคร

สักคนเล่า..ความหวังให้เราฟัง ขอให้รู้ว่านั่น

อาจจะเป็นเสมือนเทียนเล่มสุดท้าย และมัน

อาจเป็นความหวังที่มากไปกว่าเพื่อตัวเขาเอง

“หน้าที่ของเรา” คือ ไม่ว่า เราจะช่วย

ได้หรือไม่ก็ตาม อย่ าไปดับความหวังของใคร

หรือความฝันของใคร และโปรดช่วยกัน

รักษาความหวังของทุกๆ คนที่รู้จัก เพราะนั่น

อาจเป็นความหวังสุดท้ายของใครบางคน

และอีกหลายคนที่อยู่รอบข้าง แต่เมื่อใดที่

ชีวิตต้องตกอั บก็เหมือนกับแสงเทียนที่เริ่ม

หมดแร งพร้อมกับน้ำตาเทียนที่เริ่มพรั่งพรู

สังข ารเปรียบเหมือนกับก้านเทียนที่ย่อมมี

วันหลอมละลายไปตามแสงเทียนส่องนำทาง

ย ามใดที่แสงเทียนยังมีแร งก็ส่งผลให้

การกระทำที่เกิ ดขึ้น มีผลลัพธ์ตามมาไม่ว่า

จะเป็น ก ร ร มดี ก ร ร มชั่ วย่อมจะติดตัวตน

จนกระทั่งกลายเป็นควันจางๆ ที่กลืนหายไป

กับหม อก ควั นตามธรรมช าติ ไ ร้ซึ่งตัวตน

ที่แท้จริง ไ ร้ซึ่งอั ต ต าไ ร้ซึ่งสังข ารวิ ญ ญ า ณ

และไ ร้ซึ่งอารมณ์ห่วงหาอาวรณ์ สิ่งที่ยังคง

เหลือไว้ คือ สิ่งที่เคยทำ และยังมีใครบางคน

ที่ยังจดจำมัน..อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป

จงท้าทายตัวเอง จงทำในสิ่งที่อย ากทำ

ทำสิ่งที่ดีมีประโยชน์ ทำแล้วสังคมไม่เดื อ ด ร้ อ น

“จงมีศรั ท ธ าในความหวังและเชื่ อมั่นในทางบวก”

 

ขอบคุณบทความจาก : แสนสบาย