ที่แห่งใด…มีแม่ ที่นั่น คือ บ้านที่คนรักรอคุณอยู่ (อยากให้ลูกๆ ทุกคนได้อ่าน)

คนเราอาจจะผูกพันกับสิ่งต่างๆ หลายอย่ างไม่ว่าจะเป็นสถานที่ สิ่งของ หรือว่าผู้คน

แต่สิ่งที่ทำให้เรามีความรู้สึกและสัมผัสได้ถึงความผูกพันความรักนั่นก็คือ..

ผู้คน โดยเฉพาะกับใครบ างคน ที่เราเรียกว่า “แม่” เป็นสายใยผูกพันกันมา

ตั้งแต่เราเริ่มเกิดขึ้น บนโลกใบนี้กันเลยทีเดียว บนโลกที่กว้างใหญ่ แต่ยังมีสถานที่

ที่เล็กๆ แต่อยู่ครั้งใด แล้วก็รู้สึกปลอดภัย และรู้สึกอบอุ่นตลอดเวลา

ที่ใด…มีแม่ที่นั่นแหละ คือ บ้าน (บ้านไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นผู้คน)

“บ้านไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นผู้คน” เป็นสถานที่แห่งใดก็ได้ ที่มีครอบครัวอันเป็นที่รักของเราอยู่

ความรักของแม่ ผู้ซึ่งทำให้เรารู้สึกว่า “ที่ใดมีท่าน..ที่นั่uแ ห ล ะคือบ้าน”

1. ท นทุกข์อุ้มท้องตลอ ด 9 เดือน กับความใจกว้างในทุกรุ่งอรุณ ร่างกายไร้ร่องร อย

บ อบช้ำ กินอยู่ก็ถามพ่อแม่ทุ กคืน ย ากจะหลับตา แม่นอนที่เปียก ให้ลูกหลับที่แห้ง

2. ห ากลูก ป่ วย ก็พาไปห าหมอ เต็มใจ ดูแลลูกแบ กรับไ ข้ แทน ไหว้พระขอพร

ให้ไร้โร ค ภั ย จุดธูปภาวนาเพื่อให้อาการลูกดีขึ้น เช่นนั้นพ่อแม่ถึงจะยิ้มได้

3. ตอนหัดเดินกลัวหกล้มบ าดเจ็ บ คอยปกป้องกันไฟระวังน้ำให้ เป็นห่วงคอยระวัง

ทุ กเสี้ยววินาที ทุ กก้าวต้องจูงมือเดิน ตอนนี้ 3 ขวบเริ่มเดินพูดได้ เรียนรู้การพูด พ่อแม่สุขใจ

4. อายุ 4-5 ขวบส่งเล่าเรียน เพื่อให้ลูกได้เป็นนักปราชญ์ ตั้งแต่หัวจร ดเท้า

เตรียมให้พร้อม เสื้อผ้าทุ กฤดู ก็มิข าด พ่อ ตีสั่งสอนลูกแม่ป วดใจแทนป าดน้ำตาไม่หว าดไม่ไหว

5. ความจริงใจของบุ พการี ลึกยิ่งกว่ามห าสมุทรนอนดึกตื่นเช้า เพื่อห าเงิน

แต่ตนเองไม่กล้าใช้เงิน เพื่อไม่ให้ลูกต่าง จากคนอื่น เปลี่ยนขี้เถ้าเป็นทองคำ

6. เมื่อลูกต้องจากบ้าน พ่อแม่ห่วงห า เป็นห่วงความหวังทุ กอย่ าง อยู่ที่ลูก ขอพรก็คิดถึงห่วงห า

เพื่อให้ลูกปลอ ดภัย เมื่ออยู่ต่างบ้านห ากข่าวห่ างห าย ก็จะกังวลร้อยแปดนอนไม่หลับทั้งคืน

7. ไม่ว่าลูกชายหญิงก็เลี้ยงดูเท่ากัน ย่ าง 18-19 ก็ดูฤกษ์ดีแต่งงาน

จุดธูปขอ ด วงวิ ญ ญ าณคุ้มครอง เสี ยเหงื่ อมากมายท่วมตัว เสียเงินทองที่นับไม่ถ้วน

เพื่อช ด ใช้ห นี้ให้ลูก ให้ลูกนั้นกินอิ่ม นอนหลับสบายใจไม่น้อยหน้าลูกใคร

8. แต่งงานมีครอบครัวการงาน แต่พ่อแม่ก็ยังไม่ห ายเป็นห่วง ต่อให้ทุ กข์ร้อยหมื่นก็จะท น

พระคุณของพ่อแม่มีนับไม่ถ้วน ห ากลูกเกิดมาไม่มีใครดูแล จะมีวันนี้ได้หรือ

9. ทั้งใจพ่อแม่อยู่ที่ลูกกังวลใจถึงขั้ นล้ มป่ ว ย ผมทั้งหัวหง อกไปหม ด

ใบหน้าก็เหี่ยวย่น เปลี่ยนรูป ทุ กครั้งที่กลับมาก็เจอใบหน้ายิ้มแย้มของพ่อแม่

เมื่อมีทุ กข์ พ่อแม่ก็ทำอาห ารให้กิน

10. เมื่อย ามพ่อแม่แก่เฒ่ าโ ร คถามห า อย าก ห าหมอรับ ย า ใครจะช่วยจ่าย

พ่อแม่จะอยู่ได้อีกกี่ปี วันพร้อมหน้าพร้อมตา จะมีอีกกี่วันเมื่อพ่อแม่อายุร้อยปี

ก็ต้องหลับตา ไร้ เง าลูกๆ เคียงข้างอีกต่อไป ต้นไม้รักความเงียบ แต่ลมห าได้หยุดไม่

ถึงคราวลูกเลี้ยงดู แต่พ่อแม่ก็รอไม่ไหวแล้ว ในโลกใบนี้สิ่งที่ไม่อาจรอได้ที่สุดก็คือ..

ความกตัญญูพ่อแม่” อย่ าเสี ยใจกับสิ่งที่คุณเพิ่งสูญเสี ยไป อย่ าไปห วงแหนตอนที่ไม่มีแล้ว

“บ้านไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นผู้คน” เป็นสถานที่แห่งใดก็ได้ ที่มีครอบครัวอันเป็นที่รักของเราอยู่ “ที่ใดมีท่าน..ที่นั่uแ ห ล ะคือบ้าน”

ขอบคุณบทความ ใจรุ่มๆ