ปลาทอง…สอนใจ (เรื่องนี้ เตือนสติ ชีวิตได้ดีมาก)

เรื่องมีอยู่ว่า…มีเด็กชายคนนึงอย า ก เลี้ยงปลาทองมาก เขาขอร้ อ งพ่อ

ให้พ่อซื้อให้… พ่อก็ซื้อให้ตามที่ ลูกชายร้องขอ เด็กชายดีใจเฝ้าดูแลเอาใจใส่

เล่นกับปลาทองทุกวันแต่เมื่อเวลาผ่านไป เด็กชายเริ่มเบื่ อ และเจอสิ่งอื่น

ที่น่าสนใจกว่า เขาทิ้ งปลาทองไว้ในตู้ แล้วไม่เล่น กับปลาทองเหมือน เช่นเคย

ทุกครั้งที่ปลาทองเห็นหน้าเด็กชาย ปลาทองมัก จะกระโดดขึ้นผิ ว น้ำไปมา

ด้วยความดีใจ หวังเพื่อให้เด็กชาย หันมาสนใจ แต่กลับไม่มีวี่แวว

ของเด็กชายวันหนึ่งเมื่อเด็กชายสังเกตเห็นว่า… ปลาทองของเขา

เงียบ ผิ ดปกติ เขาจึงลองเ ค าะ ตู้กระจกใส หวังเพื่อเรียกปลาทองตัวน้อย

แต่..ปลาทองก็ได้..จากไปเ สี ยแล้ว

เด็กชาย เสียใจร้องไห้ ด้วยความเสียใจ

“ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาปล่อยปะละเลย บางสิ่งกว่าจะรู้ตัวก็ไม่อาจ แก้ไขอะไรได้แล้ว”

บางครั้งคนเรา มักจะมองข้ามสิ่งที่ อยู่ใกล้ตัวมากที่สุด และเลือกที่

จะให้ความสำคัญกับสิ่งที่อยู่ไกลตัว จนเมื่อถึงวันนึง สิ่งที่เราคิดว่า… “มันยังคงอยู่ตรงนี้”

มันอาจจะไม่มี อยู่อีกแล้วก็ได้ ชีวิตคนเรา ไม่อาจคาดเดาได้ ทุกสิ่งทุกอย่าง

จงรักษาสิ่งที่ สำคัญที่สุดเอาไว้ให้ดี ๆ

อ ย่ าปล่อยให้เวลา ล่วงเลยผ่านไป จนไม่สาม า รถแก้ไขอะไรได้อีก

แล้วต้องมา เ สียใจ ภายหลังอย่าให้มีคำพูดที่ว่า… “ถ้ารู้อย่างนี้…” เลยนะ

เพราะว่า วันนี้พรุ่งนี้ อาจจะไม่มี ไม่อยู่ แล้วก็ได้!!

จงทำวันนี้ให้เหมือนเป็นวันสุดท้าย..