“เงินแม่หาย” เขียนไว้ดีมาก อยากให้ลูกๆ ได้อ่ า น

เขาเป็นลูกกำพร้า ฐานะทางบ้านยากจน พ่อของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุได้ 3 ขวบ

แม่ยึดอาชีพรับจ้างซักผ้า เขาจึงพยายาม หางานพิเศษทำตั้งแต่เรียนประถม

ตอนที่เขาอายุได้ 18 ปี ด้วยเกรดเฉลี่ย ของเด็กเรียนดีทำให้เขาสอบเข้า..

มหาวิทยาลัยได้ไม่ยาก แม่ของเขาแอบไปขายของเหลวในตัว เพื่อเตรียมเงิน

ให้เขาเข้ามหาวิทยาลัย เขารู้ แต่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เกรงว่าจะทำให้แม่ยิ่งเสียใจ

เขาเองก็ปิดแม่ เรื่องที่เขา ไปขายของเหลวในตัว รับจ้างขนของจนนิ้วฉีก เดินส่งหนังสือพิมพ์

จนเคยเป็นลมกลางถนน เขาทำไปก็เพราะอยากแบ่งเบาภาระอันหนักอึ้งของแม่

ช่วงปิดเทอมปี 2 เขากลับบ้านไปในช่วงฤดูหนาว แม่ซักผ้าด้วยมือ ในวันที่อากาศหนาวเหน็บ

“งานอย่างอื่นทำไปกว่าจะได้เงิน ซักผ้านี่เงินดีสุดแล้ว ตัวละ 5 บาท

เสื้อผ้าพวกนี้ไม่ได้สกปรกเลย เพราะเป็นเสื้อของคนมีตังค์ทั้งนั้น

แม่กลัวว่าถ้าเข้าเครื่องซักเนื้อผ้าจะเสียหาย”

แม่ของเขา บอกเย็นวันนั้น หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ แม่ก็บอกเขาด้วยความดีใจว่า..

“ลูกแม่ อาทิตย์นี้แม่ซักผ้าได้ตั้ง 1,000 บาทแน่ะ” พูดเสร็จ แม่ก็ล้วงมือ

หยิบเงิน ในกระเป๋ากางเกงออกมา แต่ปรากฏว่ามีเพียงแบงค์ 500 บาทเท่านั้น

อยู่ในกระเป๋ากางเกง ของแม่เพียงใบเดียว แม่มีสีหน้าตื่นตระหนกมาก

“เงินแม่หาย เงินแม่หายไปตั้ง 500 บาท” พูดเสร็จ แม่ของเขาก็รีบลุกขึ้นไป

หยิบไฟฉายเดินออกไปหน้าบ้าน ที่แม่ซักผ้าเมื่อตอนกลางวัน ข้างนอกมืดมิด

เสียงลมหนาวพัดมาเป็นระยะๆ แม่กวาดไฟฉายไปทั่วบริเวณบ้าน แต่ก็ไม่เจอ

“หรือมันจะหล่นหายตอนที่แม่เอาผ้าไปส่งคุณนายบ้านข้างๆ เมื่อตอนหัวค่ำ”

พูดไม่ทันขาดคำ แม่ก็รีบเดินส่องไฟฉายไปที่บ้านคุณนาย ที่ห่างออกไป

ไม่ถึงร้อยเมตร แต่ก็ยังไม่พบอยู่ดี เงินจำนวน 500 บาท ดูเหมือนจะไม่ได้มีราคา

ค่างวดอะไร สำหรับคนมีเงิน แต่เงินจำนวนนี้ เป็นเงินที่แม่ของเขาใช้ได้ทั้งเดือน

และเป็นค่าใช้จ่ายของเขาได้ทั้งเดือนเช่นกัน เขาเดินตามหลังแม่ไป น้ำตาคลอเบ้า

“นี่มันเป็นเงินที่แม่ต้องซักผ้า 100 ผืนถึงจะได้มา”

เขานึกไป ก็ใช้มือปาดน้ำตาไป แม่เดินกลับไปกลับมา อย่างนั้น 2-3 รอบ เขาจึงบอกแม่ว่า..

แม่ครับ ไม่ต้องหาแล้วครับ พรุ่งนี้ผมจะช่วยแม่หาอีกทีดีไหมครับ

ฟ้ามืดอย่างนี้มองไม่เห็นหรอกครับ” แม่ยังคงเดินาเงินจำนวนนั้น

จนถ่านไฟฉายหมด จึงเข้าบ้านมานอน คืนนั้น เขาแอบเอาเงินที่แม่ให้เขาไว้ 500 บาท

ซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายประจำเดือนนี้ของเขา แอบเอาไปไว้ที่ราวตากผ้าหลังบ้าน

มันเป็นวิธีเดียว ที่จะทำให้แม่หายกังวล เขาคิดได้แค่นี้ “ลูกแม่ แม่หาเงินเจอแล้ว”

เสียงแม่ตะโกนด้วยความดีใจ ปลุกให้เขาตื่นในตอนเช้าเขาแสร้งดีใจไปกับแม่ แล้วพูดว่า

“เห็นไหมครับ แม่เป็นคนดี ฟ้าย่อมคุ้มครอง เจ้าที่คงเก็บเงินไว้ให้แม่แน่เลย”

“เอาล่ะ ได้เงินคืนมาแม่ก็ดีใจแล้ว เงิน 500 บาทนี้ แม่แถมให้ลูกก็แล้วกันนะ

ถือว่าแม่เงินหายก็แล้วกัน หาอาหารอร่อยๆ กินบ้างนะลูก ลูกแม่ผอมไปเยอะเลย”

แม่ยัดเงิน 500 บาท ที่ได้คืนมาใส่มือของเขา จากนั้นก็ดึงเขาเข้ามากอด น้ำตาของเขาไหลออกมาอีกครั้ง

“แม่ครับแม่ให้ผมเมื่อวานนี้ 500 บาทแล้วนะครับ แม่ให้ผมอีก 500

มันเยอะเกินไปสำหรับผม แล้วแม่จะเอาเงินที่ไหนมาใช้”

“เจ้าลูกโง่ แม่ซักผ้าทุกวัน อีกไม่กี่วันก็ได้เงิน 500 แล้วล่ะ ไม่ต้องห่วงแม่นะ ตั้งใจเรียนล่ะ”

เขากอดแม่อีกครั้ง ด้วยความรักและเคารพ เมื่อเขาจบการศึกษา

เขาได้ทำงานที่บริษัทมีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง หลังจากทำงานได้หนึ่งปี

ด้วยความช่วยเหลือของเจ้านาย ให้เขาผ่อนตึกแถวห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง

เขาจึงไปรับแม่มาอยู่ด้วย จากวันนั้น แม่ของเขาก็ไม่ต้องซักผ้าอีกต่อไป

เงิน 500 บาทใบนั้น เขานำมันใส่กรอบติดไว้ข้างฝา เขาไม่กล้าใช้เงินจำนวนนี้

เพราะมันแทบจะเป็นชีวิตของแม่เขาในคืนนั้น แล้วเขาจะดูแคลนชีวิตของแม่เขาได้อย่างไร

เงินจำนวนนี้คือความรัก คือกำลังใจ คือทุกสิ่งที่แม่มอบให้แก่เขา

เย็นวันหนึ่ง…

ไม่รู้พูดคุยอะไรกัน ทำให้เขาเอ่ยถึงเรื่องเงินจำนวน 500 บาทนั้น แล้วเอ่ยว่า..

แม่ดูสิครับ เงิน 500 บาท ที่แม่หาทั้งคืน ตอนนี้มันก็ยังอยู่กับเราที่บ้านหลังใหม่นี้

โชคดีนะครับที่แม่หาเจอ แม่พูดขึ้น..เจ้าลูกโง่ แม่จะไม่รู้ได้ยังไงว่าแบงค์นี้

เป็นใบที่แม่ให้ลูก ตอนที่แม่ นำเงินไปแลกให้เป็นแบงค์ 500 ที่ธนาคาร

แม่จำหมายเลขของแบงค์ได้ เขามองแม่ อย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“แม่รู้ว่าลูกต้องการให้แม่คลายใจ แม่ถึงมาคิดได้ลูกรักแม่ถึงขนาดนี้ แม่ไม่ควรทำ

ให้ลูกไม่สบายใจอีกต่อไป แม่จึงทำเป็นตื่นเต้นดีใจที่หาเงินเจอ.. ขอบใจนะลูกแม่”

เขากอดแม่อีกครั้ง ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าสิ่งที่เขาทำเพื่อแม่ในวันนั้น

แม่ของเขาต่างหาก ที่ทำเพื่อเขา โดยที่เขาไม่รู้อะไรเลยสายใยแห่งความสัมพันธ์

แม้ครอบครัว จะยากไร้ แต่มากมายด้วยความรักของ ครอบครัวนี้นี่แหละ ที่เป็นคนมั่งมี..

มั่งมีด้วยความรักความผูกพันธ์ แบงค์ 500 ใบนั้น คือตัวแทนแห่งความรักของแม่ลูก