แตงโมครึ่งซีก…สอนชีวิต

บ่ า ย วั น ห นึ่ ง ผมเลิ กงาน กลับบ้านร้อนจน เหงื่อโชก เปิดตู้เย็นพบ

แตงโมแช่เย็นอยู่ครึ่งซีก ดีใจจนคว้าออกมาแทะกินจนเรียบ

ครู่…ต่อมา ภรรย าผมก็กลับมาถึงด้วยเข้าประตู ก็บ่น “กระหายน้ำ ร้อนมาก!”

เธอเปิดตู้เย็น และชะงัก ผมบอกเธอว่า..แตงโมซีกนั้นผมกินไปแล้ว

สีหน้าเธอมีแววไม่พอใจ รีบเอาถ้วย ไปรินน้ำหยิบกระติกขึ้นมาก็พบว่า…

ในกระติกแห้งสนิท! เธอพูดขึ้นมาทันที

“เธอกลับบ้านมาก่อน ทำไมไม่ต้มน้ำไว้บ้าง มั วทำอะไรอยู่?”

ผมโ ก ร ธเธอบ้าง

“แล้วทำไมอะไรๆ ก็ต้องให้ฉันทำ?”

เราสองคน ทำส ง ค รามเย็นกันอยู่เป็นอาทิตย์ กว่าจะยอม คืนดีกัน

วันเสาร์ผมได้กลับบ้านพ่อแม่ไปคนเดียว พอเห็นหน้า ทั้งคู่ก็ถามว่า…

“ทำไมไม่เห็น หนูเมตตา มาเลยอาทิตย์นี้ ?”

ผมเล่าเรื่อง ที่โ ก ร ธกันให้ฟัง แม่ฟังแล้วตำหนิผม

“ทำอะไร ไม่ควรห่วงแต่ตัวเอง ควรใส่ใจคนอื่นบ้าง” ผม ไม่เห็นด้วย

“แค่กินแตงโม ไปครึ่งซีก จะอะไรนักหนา?” พอพ่อได้ยินก็หัวเราะ…555

“แกไม่ต้องแก้ตัว พรุ่งนี้วันอาทิตย์ พากันมากินข้าว ที่นี่นะ”

รุ่งขึ้น ผมพาครอบครัวมาหาพ่อแม่ พอเข้าบ้าน พ่อก็ใช้ผมไปซื้อน้ำส้มสายชู

พอผมกลับมา พ่อบอกให้หนูเมตตา พาลูกออกไปข้างนอกก่อน

บอกแล้วพ่อก็เอาแตงโมครึ่งซีกมาให้ผม “แกร้อนซะเหงื่อโชก กินแตงโมดับกระหายหน่อยเถอะ”

แตงซีกนั้นใหญ่ทีเดียว น่าจะหนักราวกิโลสองกิโลได้ พ่อส่งช้อนให้คันหนึ่ง

“กินไม่หมด ก็เหลือไว้ให้เมียแกกินบ้าง” ผมหยิบช้อนแล้วก็ตักกินใหญ่

กินไม่ถึงครึ่ง ก็พุงกาง หลังกินอาหารเที่ยง พ่อเอาแตงโมงสองซีก

ออกมาวางบนโต๊ะบอกผมว่า.. “แกดูที ซิ! ว่ ามันต่างกัน ตรงไหน?”

ผมงง ดูอย่ างละเอียดซีกหนึ่ง เป็นซีกที่ผมกินไป อีกซีกก็ถูกกินไปด้วย

ดูอยู่ครู่ใหญ่ ก็ไม่เห็นว่ามันต่างกันอย่ างไร จึงส่ายหัว พ่อชี้ให้ดู แตงแล้วอธิบายว่า..

“ซีกนี้ แกกิน อีกซีก นี่.. หนูเมตตากิน พ่อบอกแกทั้งสองว่า..

ถ้ากินไม่หมดให้เหลือไว้ ดูสิว่า เมียแกใช้ช้อนกินยังไง

เธอเริ่มตักจากตรงกลาง กินไปถึงขอบครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งไม่ถูกแตะต้อง

แล้วดูของแกนี่ แกควักกินเนื้อตรงกลาง จนหมดเหลือขอบไว้ให้คนอื่น

ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าเนื้อแตงโมหวานตรงกลาง จาก เรื่องเล็กๆ เรื่องนี้

ก็เห็นได้ว่า.. หนูเมตตา มีใจใหญ่กว่าแกมาก”

ผมหน้าแดง ทันที พ่อพูดอย่ างมีความหมายว่า…

“คนสองคนอ ยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต จะมีเรื่องสำคัญอะไรนัก?

ความรักความใส่ใจ ระหว่างผัวเมียอยู่ที่ไหน? มันก็อยู่ในน้ำมันหยดเดียว

ข้าวช้อนเดียว น้ำ แ ก ง ทั พ พี เดียว คราวก่อนแกโกรธกัน

เรื่องกินแตงโมแล้วยังมีข้ออ้ างมากมาย ทั้งที่เป็นฝ่ ายผิ ด

ถ้าหนูเมตตา เป็นฝ่ายกลับถึงบ้านก่อน รับรองว่า เธอจะต้องเก็บไว้ให้แกครึ่งหนึ่ง”

อย่ าคิดว่า.. นี่เป็นเรื่องเล็กที่ไม่สำคัญแต่มันสะท้อนให้เห็นหัวใจคน

แตงโมชิ้นเดียวนั่นแหละ ให้ความรู้ในการใช้ชีวิตประจำวัน หัวใจคนเรา

ต่อให้เย็นชาแค่ไหน แกค่อยๆ ให้ความอบอุ่น มันจะร้อนขึ้นสักวัน

หรือหัวใจที่ต่อให้ร้อนเท่าไร แกสาดน้ำเย็น ใส่ทีละช้อน ทีละช้อน

สักวันก็จะทำให้เย็นลง โดยสมบูรณ์ความสุข ไม่ใช่มีคนรักสวย แต่อยู่ที่รอยยิ้ม

ของคนรักสดใสเพียงใด ความสุขไม่ได้อยู่ที่ได้ฟังคำหวานมากหรือน้อย

แต่อยู่ที่ย ามโศกเศร้าเสี ยใจ มีคนบอกฉันว่า..ไม่เป็นไร ยังมีฉันอยู่ อย่ามั วแต่สนใจ

เรื่องของคนอื่นในโลกโ ซเชี ยล จนห่างเหิน กับคนในครอบครัวนะครับ

 

ขอบคุณเจ้าของบทความ : รักยิ้ม