(เรื่องนี้…เตือนสติดีมาก) อย่ าทิ้งคนที่ดีอยู่แล้ว เพื่อไปคว้าคนที่คิดว่าจะดีกว่า

วันนี้มีเรื่องเล่า…ของคู่รักคู่หนึ่งที่อยู่กันมานาน

โดยเริ่มแรกนั้นสามีทำงานเป็นช่างปูนในชนบท เมื่อทำงานได้ระยะหนึ่งก็ได้เลื่อนขั้นขึ้นมา

“เป็นหัวหน้าช่างปูน” หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ได้ก่อตั้งเป็นบริษัท รับเหมาก่อสร้างขึ้นมาเป็นของตัวเอง

และต่อมาบริษัทก่อสร้างของเขาก็ได้กลายเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงใหญ่โตพอสมควร

ได้พบปะสังสรรกับคนและสังคมมากขึ้น และสิ่งนี้คือจุดเริ่มต้นที่กลายเป็นจุดเปลี่ยน

และเกิดสิ่งยั่ ว ยุ ในใจของเขาเมื่อกลับมาบ้านเขามองรูปร่างและลักษณะภรรย าของเขา ก็รู้สึกเหนื่อยหน่ าย… คิดถึงแต่อดีตในช่วงชีวิตที่ลำบากย ากจนมา

และคิดว่าชีวิตคู่ของทั้งสองคว ร จะ ยุดลงได้แล้ว เขาจึงฝากเงินในบัญชีให้กับภรรย า ของเขา 100 ล้านหยวน

ซึ่ง…เขาคิดว่าเพียงพอต่อการซื้อบ้านใหม่ในเมือง เขาได้วางแผนชีวิตให้กับของภรรย าไว้

เพราะหากเขาไม่ทำแบบนี้แล้วเขาจะรู้สึกแย่ และรู้สึกว่าเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ

และไม่ต้องการให้ภรรย าต้องลำบากเมื่อเขาขอแย กทางกัน สุดท้ายเขาก็ได้มาพูดคุยกับภรรย า

เธอยอมรับ และรับฟังข้อเสนอด้วยแววตาที่สงบอ่อนน้อมถ่อมตน เมื่อถึงกำหนดเวลาที่ต้องย้ายออกจากบ้าน ในช่วงบ่ายโมง

เขาบอกภรรย าว่าจะกลับมาช่วย ภรรย าย้ายของ และเป็นการจบในการใช้ชีวิตที่อยู่ร่วมกันมา 20 ปี

ตลอดช่วงเช้าเขาทำงานด้วยจิตใจที่ว้าวุ่น เพราะว่ารีบกลับบ้าน เมื่อมาบ้านก็พบว่าภรรย าไม่อยู่ที่บ้านแล้ว

พบเพียงแต่กุญแจบ้านพร้อมกับสมุดบัญชี ที่เขาฝากเงินให้จำนวu 100 ล้านหยวนวางไว้

พร้อมจดหม ายที่เขียนว่า “ฉันไปแล้วนะ” ฉันจะกลับไปอยู่บ้านกับแม่ ผ้าปูเตียงซักเสร็จ

และตากแห้งหมดแล้ว พับเก็บไว้ให้ที่ห้องแต่งตัวมุมขวาของตู้เวลาอากาศหนาว อย่ าลืมเอาออกมาใช้

ส่วนเสื้อเชิ๊ตแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้า ถุงเท้า และเข็มขัดเก็บไว้ชั้นล่างของตู้เสื้อผ้านะคะ

หลังจากที่ฉันไปแล้วอย่ าลืมกินย า กระเพาะด้วยนะคะ คุณไม่ค่อยดี ฉันให้เพื่อนซื้อย าไว้ให้ คุณน่าจะพอกินถึงครึ่งปี

และยังมีอีกเรื่อง..! คุณชอบลืมกุญแจบ้านเป็นประจำฉันเลยฝากกุญแจสำรองไว้ที่ป้อ ม ย าม

ถ้าลืมก็ไปเอาที่ป้อ ม ย ามได้ ในตอนเช้า ก่อนออกไปทำงานอย่ าลืมปิดหน้าต่าง เพราะ

ถ้าฝนตกจะสาดเข้าบ้านทำให้พื้นบ้านเปียกและเสี ยได้ฉันทำเกี๊ยวที่คุณชอบไว้ให้อยู่ในห้องครัว

กลับมาก็ต้มกินเองได้นะ ป ล. “ด้วยรักแล้วห่วงใยเสมอ”

ล ายมือของเธอในจดหมา ย เขียนได้แย่มาก แต่ตัวหนังสือทุกตัวแสดงถึงความจริงใจสุดซึ้ง

และทำให้เขารู้สึกเจ็ บ ตรงหัวใจ

เขานั่งมองเกี๊ยวที่เธอห่อเก็บไว้ให้เขา ทำให้นึกถึงเมื่อ 20 ปีก่อน

นึกถึงช่างปูนจนๆคนหนึ่ง นึกถึงเสียงสับผักที่เตรียมห่อเกี๊ยวให้เขา ทำให้เขามีความสุข

และสัญญ ากับตัวเองไว้ว่า “ฉันจะต้องทำให้ผู้หญิงคนนี้มีความสุขที่สุด”

(เมื่อคิดได้ก็รีบขับรถไปตามหาภรรย าทันที)

และได้เจอเธอรอรถอยู่ที่สถานีรถไฟ ร่างกายเขาเต็มไปด้วยเหงื่อและพูดออกไปว่า..”คุณจะไปไหน ?

ผมเพิ่งเลิกงาน เหนื่อยมาทั้งวัน กลับบ้านยังไม่ได้กินข้าว หน้าที่ภรรย าเขาทำกันแบบนี้หรือไง..!!”

“ตามผมกลับบ้านเดี๋ยวนี้.!”

เมื่อเธอได้ฟังก็น้ำตาคลอ ค่อยๆลุกขึ้นและเดินตามหลังเขาไปจากรอยน้ำตากลายเป็นรอยยิ้ม

แต่เธอไม่รู้ว่าผู้ชายที่เดินอยู่ด้านหน้าตอนนั้นร้อ ง ไ ห้ หนักมากขนาดไหน ขณะที่เขาขับรถตามหาเธออยู่นั้นเขากลั วว่า..จะหาเธอไม่เจอ

กลั วว่า..จะต้องสู ญ เ สียเธอไปตลอดชีวิต

เขาได้แต่ด่ า.. และโท ษ ตัวเองว่าทำไมถึงคิดไม่ได้ทำไมถึงทิ้งผู้หญิงที่เขารักมาก

ผู้หญิงที่อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา 20 กว่าปี ที่กลายเป็นอีกส่วนหนึ่งของชีวิตที่ข าดไม่ได้

“ความสุขที่แท้จริง” ไม่ใช่จำนวuเงินในสมุดบัญชี แต่มันคือ รอยยิ้มของคนที่รักต่างหาก

เมื่อคุณได้มีความรักและพบกับคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างคุณไม่ว่าจะเวลาสุขหรือเศร้ าแล้ว

คุณก็ควรที่จะดูแลใส่ใจให้ความสำคัญกับเขาคนนั้นมากๆ สิ่งใหม่ๆ อาจทำให้คุณรู้สึกตื่นเต้น

แต่สิ่งที่จะทำให้คุณสงบและสบายใจได้ ก็คือคนที่พร้อมจะอยู่ข้างคุณทุกเวลานั่นเอง

“อย่ าทิ้งคนที่ดีอยู่แล้ว เพื่อจะไปคว้าคนที่คิดว่าจะดีกว่า”

 

ขอบคุณบทความ : ได้คิดก็คิดได้, เพจคำคม