เห็นเขารวย ให้ดูตอนเขาหา อย่าอิจฉๅตอนเขามี (เขียนไว้ดีมาก)

ที่ เห็นเขารวย จงอย่ๅคิดว่าเพราะ“เขๅโชคดี”อ ย่ ๅไปแต่คอยจ้องอิจฉา หรือจับ ผิ ด

ว่า ร ว ยจริงไหม?ดูดีๆ ถ้าเขาไม่เก่งจริงเขๅจะมีได้ขนๅดนี้เหรอสิ่งที่เห็น โพสรูปภาพ กินหรู อยู่ดี ชีวิตดีๆ

ในโซ เ ชี ย ลเคยเห็นไหม?เบื้องหลังเขๅทำงๅนหนักแค่ไหนที่เขาเ ห นื่ อ ย ที่เขาลำบๅกไม่ได้มาโพส

ให้รู้หรอกเพราะเขาแค่อยๅกแสดงให้เห็นแค่ภๅพควๅมสำเร็จเห็นเขามีแล้วอยๅกมีอย่ๅงเขๅบ้าง

ก็อย่ๅไปอิจฉๅหรือคิดถึงแต่ตอนที่อยๅกจะมี เห็นเขารวย อยๅกจะได้แต่อยากให้ลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่ๅง

“เพื่อให้ชีวิตดีขึ้น”ถ้านั่งงอมืองอเท้าอยู่เฉยๆบอกเลยไม่มีใครเ ส ก ให้ได้เลิกคิดว่าเขาแค่ดวงดี

เลิกคิดว่าเขาแค่บ้าน ร ว ยเมื่อไหร่ที่คิดแบบนี้แสดงว่ากำลังอิจฉาเขๅอยู่เห็นเขารวย… ให้ดูตอนที่เขาลำบๅกหา

อย่ๅอิจฉๅ ตอนที่เห็นเขาใช้จ่ๅยเมื่อไหร่ที่คิดได้แบบนี้คุณจะเ ลิ ก อิจฉๅในสิ่งที่เขาอวด

ไม่มีใคร ไม่อยากได้เงินเยอะๆ แต่ในโลกของการทำงาน มันก็ไม่ง่ายเลยที่จู่ๆ เราจะได้เงินก้อนโต

เพราะแม้แต่คนที่ได้เงินเดือนจำนวนมากเป็นหลายหมื่นก็ยังต้องฝ่า ฟั น หลายอย่างเพื่อให้ได้ตำแหน่ง

และเงินเดือนที่สูงๆคนเรารู้ดีว่างานไม่ได้หาทำง่าย และก็รู้ดีว่าเงินก้อนโตไม่ได้มาง่ายเช่นกันแต่เหตุใด

เราถึงหมิ่นเงินเดือนจำนวนน้อยกันล่ะ ? ไม่ว่าจะเป็นงานประจำ งานพาร์ทไทม์ หรืองานฟรีแลนซ์ ก็ตาม

ถ้าเราทำงานแล้วรู้สึกสนุก เงินเดือนจะเป็นเรื่องรองลงมาทันที

เงินเดือนน้อยไม่ใช่สาเหตุสำคัญ ที่ทำให้พนักงานลาออก คนอาชีพอิสระไม่กล้ารับงาน เพราะที่สุดแล้ว

งานนั้นจะคุ้มหรือไม่คุ้ม ต้องมีอารมณ์ร่วมไปกับมันด้วย!

คนที่ลาออกจากงานส่วนใหญ่จึงมัก จะมีเหตุผลอื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวกับเงิน เช่น ที่ทำงานไม่ปลอดภัย

คนจ้างงานสั่งงานนอกสเปค, เกิดความไม่เป็นธรรมในที่ทำงาน

บางตำแหน่งงาน ดูเหมือนจะหนักไม่คุ้มเงินจ้าง แต่เนื้องานมันให้อะไรมากกว่าที่คิด

นิสัยเสียอย่างหนึ่ง ที่ทำให้คนเราพลาดโอกาสดีๆ ไปก็คือ “การมองอะไรที่ไม่ทะลุปรุโปร่ง แหลมคม”

นี่จึงเป็นเรื่องที่ไม่แปลกใจสักเท่าไหร่หากจะพบว่า คนที่หางานทำส่วนใหญ่จะมองที่เงินเดือนก่อนเป็นอันดับแรก

แล้วค่อยมองที่ขอบเขตการทำงานว่าต้องทำอะไรบ้าง เจออะไรบ้าง (บางคนเลือกที่จะไม่มองขอบเขตงานเลยด้วยซ้ำ)

อย่าเหมารวมว่าเงินเดือนน้อย จะแปลว่าหน้าที่การงานง่อย ไม่พัฒนา ลองเปิดใจลุยดูบ้าง บางตำแหน่งงานถึงจะไม่มีอะไรมาก

แต่เราก็ยังได้ประสบการณ์(อายุการทำงาน) ไว้สำหรับไปต่อยอดที่อื่น บางตำแหน่งงานดู เหมือนไม่ค่อยทำอะไร

แต่เรียนรู้ได้หลายอย่างรอบตัว เชื่อเถอะว่าการที่เรา เ สี่ ย ง เราไม่เคยสูญเปล่า …

เราต้องมีก้าวแรกเพื่อก้าวต่อไปที่เติบโตเสมอ

เรื่องเงิน บางทีมันก็เป็นการแบ่งรับแบ่งสู้เรื่องของใจ

การให้นายจ้างให้เงินน้อย บางทีก็ไม่ได้หมายความว่าครั้งต่อไป จะไม่ได้เงินเพิ่มการที่ลูกค้าจ้างงานในราคาถูก

บางทีเขาก็เห็นแก่เราที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อนหรือมีงบจำกัดจริงๆ การทำงานไม่ว่าจะสายงานไหนก็ตาม

มันต้องใช้ใจแลกใจเราเป็นฝ่ายร้องขออย่างเดียวไม่ได้ เงินจ้างทำให้เราอิ่มท้อง แต่การทำงานต้องใช้ความอิ่มใจ

เรายิ้มคนเดียวยังไงก็ไม่ดีเท่าทำให้คนอื่นยิ้ม … ทุกคนควรมีความสุขกับงานที่เราทำให้

การเริ่มที่เงินน้อย มันคือเครดิตตัวเราอย่างหนึ่ง

ทำงานอย่างตั้งใจและจริงใจ ทั้งที่เงื่อนไขจำกัด เป็นใครก็อยากจ้างเรา เผลอๆ อาจเพิ่มค่าจ้างเราเพราะ

เห็นแก่ความอดทนพยายามและความอ่อนน้อมถ่อมตนด้วยซ้ำไปหรือไม่ก็บอกต่อคนอื่นปากต่อปาก

ทำให้เราเกิดลูกค้ามากขึ้น ขยายคอนเนคชันมากขึ้น …

นี่แหละบันไดพื้นฐานสู่การเป็นเศรษฐีที่หลายคนมองข้าม!

เกิดมาเป็นคน อย่าเห็นแก่ตน อย่ากลัวความลำบาก

ถ้าคุณหมิ่นเงินน้อย คุณจะมีวันหยิบจับเงินก้อนได้อย่างไร

มันก็เหมือน กับการก้าวบันได คุณไม่มีวันขึ้นขั้นสูงได้ ถ้าไม่ก้าวขั้นต่ำๆ ก่อน

อย่าเสียดายวุฒิ เสียดายฐานะ แต่จงเสียดายความสามารถที่ไม่เก่งเพราะปิดกั้นตัวเองด้วยอคติ

ขอขอบคุณ j e e b.m e