ถนนบางเส้น บางทีเรา..ก็จำเป็นต้องเดินคนเดียว

พอดีวันนี้แอคมิน ไปเจอ บ ท ค วามดีดี ซึ่งพออ่ า นแล้ว

ประทับใจมาก จึงได้นำมาฝากต่อให้ทุกคนได้ฟังกัน

“ถนนบางสาย ก็จำเป็นต้องเดินคนเดียว เพียงลำพังให้ได้…

ในวันที่ไม่เหลือ แม้กำลังใจจากใคร”

ถึงแม้ว่า คุณจะเป็นคนโลกส่วนตัวสูงที่คอยจะปรับตัว

ให้เข้ากับโลกภายนอกเสมอ หรือคนชอบเข้าสังคม

ที่กำลังเรียนรู้ที่จะอยู่เพียงลำพังคนที่ต้องใช้ชีวิตคนเดียว

ทั้งด้วยความเต็มใจ หรือไม่เต็มใจก็ตาม

คนที่เพิ่งเลิกกับแฟนหลายคนอาจไม่ชอบอยู่คนเดียว

เพราะ มีความคิดว่า กลัวจะเหงา แต่ที่จริงแล้วนั้น

การอยู่คนเดียว มันหมายถึงว่า การมีอิสระไงล่ะและแน่นอนว่า

หลายครั้ง เราก็หนีความเหงาไม่พ้น

คนเราต้องเจอเรื่องราวต่างๆ บ้าง แต่นี่ก็เป็นโอกาสที่ดี

ของหลายๆคน ให้ได้เรียนรู้ที่จะสนุกสนานและ

เห็นความงดงามของชีวิตที่สันโดษ

และความมหัศจรรย์ของการอยู่คนเดียวบ้าง

“เมื่อคุณต้องอยู่คนเดียว คุณก็ไม่จำเป็นต้องแบ่งเวลาให้คนอื่น

คุณจะได้ค้นหาว่า จริงๆ แล้ว

เราเองชอบทำอะไรและใช้เวลาไปกับมัน โดยไม่ต้องรู้สึกผิด”

ไม่มีใครหรอกที่อย ากจะเดินคนเดียว ในถนนที่ย าวไกล

และโดเดี่ยวไม่มีที่สิ้นสุดไม่ว่าใครก็อย ากจะมีใครสักคนคอยเดินข้างๆ

คอยร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันทั้งนั้น แต่พอดีบังเอิญว่า..

“มันไม่มี” หรือ แม้ “มันจะมีมันก็ไม่ใช่” นี่…สิ!!

ถ้าการต้องมีใครสักคน ที่คอยเดินเคียงข้างเรา

แต่เขาคนนั้นกลับต้องทำให้เราร้องไห้เสียใจอยู่ร่ำไป

เราก็ควรที่จะเดินคนเดียวมากกว่าเพราะบางทีเราก็ต้องหัด

ที่จะเดินคนเดียวใช้ชีวิตคนเดียวอย่าคิดหวังพึ่งคนอื่นคนที่เราควรพึ่งพา

ก็คือ ตัวของเราเอง เพราะในวันที่เราไม่เหลือใคร เราก็เหลือตัวเอง

เราเดินคนเดียวให้ได้แล้วเราจะเข้มแข็งมากขึ้น การอยู่คนเดียว

ไม่ได้แย่กว่าที่คิด ฉันไม่ทราบว่า คนส่วนใหญ่เวลาทำกิจ กร รมอะไร

ไปไหนมาไหน จำเป็นต้องมีเพื่อน หรือ ใครสักคนรึเปล่าแต่สำหรับฉันแล้ว

การไปไหนมาไหนหรือทำอะไรคนเดียว…มันกลายเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตฉันไปแล้วล่ะบางครั้ง

เจอทางที่มีขวา กหนา มเยอะ การเดินคนเดียวอาจจะสะดวกกว่า

เดินทางคนเดียวสบายใจก็จริง

ไม่ต้องรอใคร ไม่ต้อง เ สี ย ใจเพราะใคร

แต่บางครั้งหนทางที่กว้างใหญ่

การมีใครสักคน ที่พร้อมเดินทางด้วยกับเรา

พร้อมดูแลเรา เเละเข้าใจเราก็อาจจะดีกว่านะ

ขอบคุณ: storylog,sansabai