คนไม่มีลูก..แก่ตัวไปใครจะเลี้ยง (เราไม่ใช้เจ้าของชีวิตลูก)

แนวคิดที่ว่า.. มีลูกเพื่อหวังจะให้มาเลี้ยงดูในย ามแก่นั้นเป็นแนวคิดของคนสมัยก่อน

ในยุคสังคมปัจจุบันจะใช้ความคิดแบบนี้ได้อยู่ไหม“มีลูกเพื่อที่ว่า จะได้มีคนเลี้ยงดูเราตอนอายุมากขึ้น”

ซึ่งมันจะแปลได้อีกทางว่า..หากลูกไม่ยอมเลี้ยงดูคืออกตัญญูอย่างนั้นหรือ..?

หรือว่า..ในความเป็นจริงนี่คือความรักที่หวังผล เป็นความเห็นแก่ตัวของคนเป็นพ่อแม่..

เชื่อว่าคงมีหลายคนเคยได้ยินคนพูดกันว่า หากมีลูกเเก่ตัวมาจะได้มีคนเลี้ยงเเละ อีกคำพูดหนึ่งคือ

ถ้าหากไม่มีลูกเเก่มา..ใครจะเลี้ยง ซึ่งความคิดแบบนี้ถูกส่งต่อสืบทอดกันมาตั้งแต่โบร าณกัน

เลยทีเดียวหลายๆ คนก็ยังคิดแบบนี้กันอยู่เสี ยด้วยแต่ว่าก็ยังมีคนเเก่ที่ปรับตัวอยู่กับครอบครัวไม่ได้

แล้วคุณล่ะ..คิดกับเรื่องนี้อย่ างไร ? เ อ าล่ะไม่ต้องตอบเราแต่คุณลองมาดูและให้คำตอบตัวเอง

ซึ่งเรื่องนี้จะช่วยสอนใจได้ไม่น้อยเลย

เรื่องมีอยู่ว่า..มีคุณแม่คนหนึ่งที่สามีของเธอเ สี ยไปนานแล้ว

เธอทำงานคนเดียวโดยสอนหนังสือหาเงินมาเลี้ยงครอบครัวเลี้ยงลูกชายจนเติบโตมา และ

เ ด็ ก ชายก็เป็นคนว่าง่ายเชื่อฟังแม่ตั้งแต่ เ ด็ ก ๆ เลย พอลูกโตก็ส่งไปเรียนต่ออ เ ม ริ ก า

หลังจากเรียนจบเขาก็อยู่ทำงานที่นั่นต่อ ซื้อบ้าน แต่งงาน มีลูก 1 คน สร้างครอบครัวอบอุ่น

และมีความสุขแล้วแม่เขาก็ตัดสินใจย้ายไปอยู่กับลูกและลูกสะใภ้และหลาน ที่ อ เ ม ริ ก า

ในช่วงวัยหลังเกษี ยณ ชีวิตบั้นปลายก็มีความสุขดี ซึ่ง 3 เดือนก่อนที่จะเกษียณนั้นก็รีบเขียน

จดหม ายบอกกับลูกชายซึ่งบอกถึงความปรารถนากับลูกชายว่า…มีลูกเ อ าไว้เลี้ยงย ามเเก่

คิดถึงสายตาของญาติพี่น้อง เพื่อน ๆเพียงแค่คิดถึงภาพเห ล่ านั้นว่าทุกคนจะอิจฉาเธอ

เธอก็มีความสุขจากนั้นส่งไปก็รอจดหมายตอบกลับจากลูกชายซึ่งเธอก็จัดการเรื่องบ้าน งานต่าง ๆ

เรียบร้อยและในคืนสุดท้ายก่อนที่เธอเกษียณนั้นจดหมายจากลูกชาย ณ แดนไกลก็มาถึง

พอเปิด ออกมาดูก็เห็นเป็นเช็คมู ล ค่ า 3 หมื่นเหรียญด อ ล ล่ า ห์เธอก็แปลกใจมาก ๆ

เพราะลูกชายไม่เคยส่งเงินให้เธอเลย แล้วจากนั้นก็ได้เปิด อ่ านจดหมายที่มีใจความว่า..แม่ครับ

เราได้คุยกันแล้วและได้ข้อสรุปว่า.พวกเราไม่ยินดีให้แม่มาอยู่ด้วยที่อ เ ม ริ ก า ถ้าแม่คิดว่าแม่มีบุ

ญคุณที่เลี้ยงดูผมคำนวณตามราคาตลาดก็ประมาณ 20,000 กว่าเหรียญผมก็เลยเพิ่มให้นิดหน่อย

แล้วส่งเช็คให้ 30,000 เหรียญมาให้แม่นะครับหวังว่าต่อไปนี้แม่ จะไม่เขียนจดหมายหาผมอีก

หลังจากอ่ านจดหมายจบก็น้ำตาไหลเลย รู้สึกเหมือนต้องเป็นม่ายตลอดชีวิตและเธอก็ตัดสินใจ

ศึกษาพระพุ ท ธ ศ า ส น า หลังจากนั้นเธอก็คิดได้ว่าเธอใช้เงิน 3 หมื่นเหรียญไปเที่ยวรอบโลก

จะได้เห็นอะไรใหม่ ๆ แล้วจากนั้นเธอก็เขียนจดหมาย 1 ฉบับหาลูกชาย ใจความในจดหมายเขียนว่า

..ลูกรัก ลูกไม่อย ากให้แม่เขียนจดหมายมาอีกก็ให้คิดเถอะ ว่าจดหมายฉบับนี้เป็นข้อความเพิ่มเติม

จากฉบับที่แล้วนะแม่ได้รับเช็คแล้วและใช้เงินนั้นเดินทางเที่ยวรอบโลก ระหว่างเดินทางท่องเที่ยว

อยู่นั้นอยู่ ๆแม่ก็รู้สึกว่าแม่ควรขอบใจลูก “ขอบใจ” ที่ทำให้แม่ได้เห็นอะไรหลาย ๆ อย่ างแม่ได้

ปล่อยวาง ทำให้แม่ได้เห็นว่าความสัมพันธ์ในครอบครัว เพื่อน คนรักไม่มีรากหยั่งลึก เปลี่ยนแปลง

ได้ตลอดถ้าวันนี้แม่ยังคิดไม่ตก ยังยึดติด ยังทุ ก ข์ แม่คงจากไป แล้วจากการปฏิเสธของลูกทำ

ให้แม่ได้เห็นว่าคนเรา ถ้ามีว า ส น าก็ได้เจอ หมดว า ส น าก็ต้องจากการทุกอย่ างไม่เที่ยงแท้

ทำให้แม่เรียนรู้ที่จะสงบ มองทุกอย่ างในเชิงบวกแม่ไม่มีลูกแล้วไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงฉะนั้นแม่..

ถึงสาม า ร ถ อยู่ได้โดยไม่มีมันพ่อแม่ที่น่าสงส าร คนเป็นพ่อแม่อย ากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูก

แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ได้รับกลับมามันไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดมีคนกล่ า วเ อ าไว้ว่า.. บ้านของพ่อแม่

คือบ้านของลูกตลอดเวลา บ้านของลูกไม่เคยเป็นบ้านของพ่อแม่หรอกการให้กำเนิดลูกเป็นงาน

ที่ต้องทำ การเลี้ยงดูเป็นภาระหน้าที่ การพึ่งพาลูกเป็นความเข้าใจ ผิ ดช่างเป็นเรื่องราวที่ไม่ค่อยน่า

ฟังเท่าไหร่แต่จะไม่ฟังก็ไม่ได้แม้ว่า..ไม่ใช่ลูกทุกคนจะเป็นเหมือนลูกชายในเรื่องนี้ ที่ไม่มีหัวใจ

แต่คนเป็นพ่อแม่ไม่ควรคิดว่าเเก่แล้วจะต้องพึ่งพา ลู ก ๆหากจะพูดกันตามตรง เเก่แล้วก็ต้อง

ดูแลตัวเอง เมื่อลูกกตัญญูต่อคุณแสดงว่า..คุณมีบุ ญมากหากลูกไ ม่กตัญญูพอพ่อแม่ก็ทำอะไร

ไม่ได้วิธีที่ดีที่สุดคือการวางแผนชีวิตตนเองพึ่งพาตนเองให้ได้ จากมุมมองของสังคมการมีลูก

จะได้มีเลี้ยงตนตอนเเก่..เป็นความปรารถนาของใจ แต่ในปัจจุบันนี้อะไร หลายอย่ างมันเปลี่ยนไป

และยุคนี้ไม่เหมาะที่จะคิดว่า..มีลูกเ อ าไว้เลี้ยงตอนเเก่อีกด้วย หวังว่าเรื่องนี้จะช่วยเตือนสติ

ใครหลาย ๆ คนการไปวางความคาดหวังไว้กับลูกนั้นไม่ใช่สิ่งที่ควรทำเลย ขนาดคุณยังชอบ

ที่จะเลือกทางเดินให้กับตัวเอง แล้วลูกคุณเขาจะไม่อย ากทำบ้างหรือ ?หากคาดหวังมีลูกเ อ า

ไว้เลี้ยงตอนเเก่นั้นมัน ผิ ด และเห็นเเก่ตัวตั้งแต่คิดแล้ว เขาควรจะมีชีวิตที่เขาเลือกเองในขณะ

เดียวกันคุณก็เลือกที่จะใช้ชีวิต ในแบบของตัวเองได้เหมือนกัน