จงขอบคุณ…คนที่กำลังบีบคุณให้จนมุม “เป็นกำลังใจให้สำหรับคนที่กำลังท้อ”

ถ้ามีใครสักคน “กำลังบีบให้คุณจนมุม” อย่ารู้สึกโกรธเขา แต่.. “จงขอบคุณเขา”

เพราะเขา ถึงทำให้คุณต้องลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลง หรือมีแรงสู้มากกว่าเดิมเพราะเขา

คุณจึงต้องหาวิธีเพื่อเอาตัวรอด และทำให้ความอดทนของคุณสูงขึ้นทั้งหมดนี้ คือ

“ของขวัญ” ที่เขาหยิบยื่นให้คุณโดยที่คุณไม่รู้ตัว และเขาก็เช่นกัน เหมือนดั่งดอกเหมย

ที่ยืนสวยสง่า ท่ามกลางหิมะอันเหน็บหนาวถ้าหากไม่ถึงฤดูหนาว ก็ไม่มี ดอกเหมยผลิบาน

สวยงามให้ได้เห็น “การทน” ไม่ได้แปลว่า… “ยอมแพ้”แต่เป็นการฝึกจิตใจให้เข้มแข็ง

มากขึ้นชีวิตคนเรา ก็เปรียบเหมือนการเดินขึ้นเขา การเดินทางย่อมมีทั้งขาขึ้น และขาลง

เวลาขึ้น มักจะเหนื่อยกว่าตอนลงเสมอ แต่มันพาให้คุณไปอยู่ในจุดที่สูงกว่าเดิม และคุณ

จะได้สัมผัสกับบรรยากาศที่แสนพิเศษบนยอดเขา ที่หาไม่ได้จากข้างล่างมันอาจจะลำบาก

อาจจะเหนื่อยมาก แต่แค่เราพักสักนิด แล้วสู้ต่อ โดยไม่หยุดกลางคัน คุณก็จะเข้าใกล้

ความสำเร็จไปเรื่อยๆยิ่งเหนื่อย ยิ่งชัน แปลว่า คุณกำลังอยู่ใกล้ยอดเขาแล้วท่ามกลางหลายๆ

อย่างในชีวิต ต้องรู้จัก “รับ” และ “ไม่รับ”ให้เป็นท่ามกลางการวิจารณ์ ทั้งข้อดีและข้อเสีย

ในตัวเรา คนที่จะอยู่ได้ ยิ้มได้ในเสียงวิจารณ์เหล่านั้น คือ คนที่ไม่สนใจในเรื่องที่ไม่จริง

ไม่ใช่คนที่อธิบายให้คนอื่นเข้าใจ เพราะจะยิ่งทำให้ตัวเองเหนื่อยเปล่า ท่ามกลางคำคมข้อคิด

ที่สรรหามา แ ช ร์ กันมากมาย คนที่ได้ประโยชน์จากคำคมเหล่านี้ คือ คนที่เก็บข้อคิด-คำคม

เพียงไม่กี่ข้อมาปรับใช้กับตัวเองได้ไม่ใช่คนที่โพสต์คำคมใหม่ๆ ทุกวัน แต่ไม่รู้จักนำมาใช้

ในชีวิตเลยท่ามกลางกระแสโต้เถียงร้อนแรงในโลกโซเชียลคนที่สบายใจที่สุด คือคนที่

อ่ า น แล้ว ไม่แสดงความคิดเห็นอะไร เพื่อเพิ่มความขัดแย้งไม่ใช่คนที่แสดงความคิด

แล้วยิ่งสร้างความไม่พอใจให้กับคนอื่น

สุดท้ายนี้จงจำไว้ว่า

เราไม่ได้เกิดมา เพื่อให้ถูกใจใคร

แต่ว่าเราเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตให้คุ้มในรูปแบบของเรา

และเราก็ไม่ได้เกิดมาเพื่อยกย่องใคร

ใครดีมาเราก็ดีตอบ ใครทำไม่ดีมาเราก็ไม่ดีตอบ

ใครไม่ชอบเราก็ช่างเขา ไม่ต้องไปสนใจ

ไม่ได้หาข้าวให้เรากิน ไม่ได้หาเงินให้เราใช้

ดีเกินไปก็อยู่ในสังคมยาก ต้องดีบ้าง ไม่ดีบ้าง

ถึงจะรู้นิสัยของแต่ละคน