หมา ที่ว่าดุยังไม่น่ากลัวเท่าใจคน “คนเราก็เช่นกัน”

มีนักวิจัยพูดถึงเรื่องเรื่องหมา ไว้ว่า .. ธรรมชาติของน้อง หมา อยู่ร่วมกันเป็นฝูง

ทั้งน้อง หม าและมนุษย์พึ่งพาอาศัยอยู่ร่วมกันมาช้านาน น้อง หมา มีความพยายาม

ที่จะสื่อสารกับมนุษย์ น้องหมาใส่ใจกับผลประโยชน์ที่เท่าเทียม เมื่อเกิดความไว้ใจ

ความซื่อสัตย์จงรักภักดีจะตามมา

มาฟังเรื่องเล่าสะท้อนใจ หมาๆ คนๆ กัน …ในซอยบ้านจะมีหมาตัวนึง

มันคงไม่ค่อยชอบขี้หน้าผมเท่าไหร่ทุกครั้งที่ผมเดินผ่านหน้าบ้านมัน

มันจะเห่า กระโจนใส่ประตูเหล็กอย่างบ้าคลั่งปานกับว่าผมเคยไปฆ่าแม่มันตาย

เวลาผมไปซื้อของหน้าปากซอยผมเคยเล่าให้พ่อฟังว่าไม่กล้าไปกลัวหมา

พ่อบอกผมว่าไม่ต้องกลัวหรอกหมาที่ดุที่สุด ให้ลูกชิ้นมันทุกวันๆ

ซักวันมันก็จะเชื่องเองนับแต่วันนั้นผมเจียดเงิน2บาทซื้อลูกชิ้น1ไม้

ผมกินสองชิ้นแบ่งหมา2ชิ้นทุกวันวันแรกๆมันแทบจะกระโดดกัดมือผมให้ได้

ถ้าไม่มีประตูเหล็กผมคงมือขาดไปแล้ววันเวลาผ่านไปไม่นาน

มันไม่เห่าผมอีกเลย กระดิกหางรอผมทุกเย็นวันหนึ่งเจ้าของบ้านปิดประตูไม่สนิท

มันวิ่งกระดิกหางมาหาผมหยอกเล่นกับผม สนุกสนาน

ตั้งแต่วันนั้นเราเป็นเพื่อนกันและวิ่งเล่นกันมาโดยตลอด

โตมาผมจึงนึกถึงคำพ่อสอนหมาที่ว่าดุๆเราหยิบยื่นไมตรีให้

มอบความเป็นมิตรให้ ดุแค่ไหนก็กลายเป็นเชื่องแต่กับคนต่อให้เราดีแค่ไหน

จริงใจแค่ไหน เลี้ยงอาหารดีแค่ไหนก็ยังหักหลังเราได้

ลูกชิ้นไม่กี่ไม้ซื้อใจหมาได้ตลอดชีวิตกับคนต่อให้เลี้ยงดีแค่ไหนก็เชื่อใจไม่ได้จริงๆ

หมาที่ว่าดุยังไม่น่ากลัวเท่าใจคน