ความซื่อสัตย์ การเวลาจะนำพาแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต

ความซื่อสัตย์ หมายถึงแง่มุมหนึ่งของศีลธรรม แสดงถึงคุณลักษณะทางบวกและคุณธรรม

เช่น ความซื่อสัตย์สุจริต ความจริงใจ ความตรงไปตรงมา พร้อมด้วยความประพฤติตรง ตลอด

จนการงดเว้นการโกหก การคดโกง หรือการลักขโมย เป็นต้น ยิ่งไปกว่านั้น ความซื่อสัตย์ ยัง

หมายถึงความน่าไว้วางใจ ความภักดี ความเป็นธรรมและความบริสุทธิ์ใจอีกด้วย

วันนี้เรามีนิทานเรื่องนึ่งมาเล่าให้ฟัง

“ซื่อสัตย์”

ถูกชายนามว่า “ฉลาด” ปล่อยไว้ที่เกาะร้างกลางทะเลซื่อสัตย์ พ ย า ย า ม คิดหาวิธีที่จะกลับขึ้นฝั่ง

สิ่งที่ ซื่อสัตย์ หวังก็คือ จะมีเรือซักลำผ่านมาทางนี้บ้าง ซื่อสัตย์ ก็ได้ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกล

ซื่อสัตย์ รีบมองไปยังต้นเสียงนั้น มีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้ บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบกสะบัด

อยู่บนธงนั้นเขียนคำว่า

“ความสุข ที่แท้จริง”

เป็นเรือของ ความสุข นั่นเอง ซื่อสัตย์ จึงตะโกนเรียกเรือของ ความสุข ความสุข ความสุข ผมคือซื่อสัตย์

คุณช่วยพาผมขึ้นฝั่งได้ไหม เมื่อความสุขได้ยิน ก็พูดกับซื่อสัตย์ ว่า

ไม่ได้หรอก หากผมพาคุณขึ้นมาด้วยผมจะหมดสุข คุณดูสิ ผู้คนมากมายในสังคมยุคนี้ที่พูดความจริง

แล้วกลับไม่มีความสุข ขอโทษนะ ซื่อสัตย์ ผมรับคุณขึ้นมาไม่ได้พูดเสร็จ

ความสุขก็จากไปผ่านไป สักครู่หนึ่ง

“ตำแหน่ง”

ก็ผ่านมา ซื่อสัตย์ ตะโกนเรียกตำแหน่ง “ตำแหน่ง” ตำแหน่ง ผมคือซื่อสัตย์ ผมขออาศัยเรือของคุณ

ขึ้นฝั่งได้ไหม ตำแหน่งพอได้ยิน ก็รีบหันหัวเรือให้ห่างออกไป จากนั้นก็หันมาพูดกับซื่อสัตย์ว่า

ไม่ได้ ไม่ได้ ซื่อสัตย์คุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้ คุณรู้ไหม ตำแหน่งที่ผมได้มานั้นมันยากเย็นสักเพียงใด

หากผมพา ซื่อสัตย์ อย่างคุณมาอยู่ด้วย ผมก็จะสูญเสียตำแหน่งไปแน่ๆ เพราะ ตำแหน่งนี่ผมได้มา

ด้วยความไม่ซื่อสัตย์ ยังไงผมไม่ขออยู่ร่วมกับคุณ

ซื่อสัตย์น้ำตาคลอ เ บ้ า มองตำแหน่ง ที่รีบออกเรือจากไปอย่างสิ้นหวัง ซื่อสัตย์รู้สึกสับสนในตนเองเป็นอย่างยิ่ง

หรือ ในปัจจุบันนี้ ไม่มีใครต้องการ ซื่อสัตย์ แล้วอยู่ๆท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนัก ก็แว่วดังขึ้นมา

เรือลำหนึ่งบรรทุก

“แข่งขัน”

เป็นจำนวนมากผ่านมา ซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียก. แข่งขัน แข่งขัน ผมขอขึ้นเรือของคุณได้ไหม

แข่งขันถามกลับมา คุณเป็นใคร คุณมีประโยชน์แค่ไหนกับพวกเรา ซื่อสัตย์ไม่อยากพูดอะไรมาก เพราะเกรงว่า

จะพลาดโอกาสอีกแต่ซื่อสัตย์ก็คือซื่อสัตย์ ยังไงก็พูดความจริงเสมอ ผมคือซื่อสัตย์ครับ

…คุณคือซื่อสัตย์ หากพวกเรามีคุณอยู่ด้วย เราจะ แข่งขันเอาชนะอะไรกับใครที่ไหนได้พูดเสร็จ แข่งขันก็หันหัวเรือ

จากไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ ซื่อสัตย์ กำลังสิ้นหวัง อยู่ๆก็มีน้ำเสียงอันเมตตาดังขึ้นว่า

ลูกจ๋า ขึ้นเรือเถิด เมื่อซื่อสัตย์เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นผู้เฒ่าคนหนึ่งยืนอยู่บนเรือ

“ฉันคือกาลเวลา”

กาลเวลาแนะนำตัว ทำไมต้องมาช่วยผมครับ ซื่อสัตย์ถามออกไปด้วยความสงสัยมีแต่กาลเวลาเท่านั้น

ที่รู้ว่าซื่อสัตย์มีค่ามากเพียงใด กาลเวลาพูดออกไปด้วยรอยยิ้มกาลเวลาได้เล่าให้ซื่อสัตย์ฟังว่า

เขาพบ.. ความสุข ตำแหน่ง แข่งขัน ที่ต่างก็เรือล่มอยู่กลางทะเลตัวข้ากาลเวลาในอดีต เคยเป็นทั้ง

ความสุข ตำแหน่ง และ แข่งขัน มาหมดแล้ว สิ่งที่ข้าได้เรียนรู้ก่อนมาเป็นกาลเวลา คือ ทุกสิ่งที่เคยเป็น

ความสุขจะหายไปถ้าไม่มีความซื่อสัตย์ ตำแหน่งที่ได้มาก็เป็นตำแหน่งจอมปลอม

การแข่งขันก็จะได้ชัยชนะอยู่ได้ไม่นานก็จะล้มเหลวไม่เป็นท่า จงเป็นคนซื่อสัตย์

เพราะเวลาเท่านั้นที่จะคัดสิ่งที่ดีให้กับคุณ

ที่มา : khaonaroo