บางคน อวดรวย ทุกวันข้าวสักมื้อก็ไม่เคยให้พ่อแม่ได้กิน

เรื่องของ การ อวดรวย เป็นอะไรที่เรากันบ่อยมากในสังคมทุกวันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกโซเชียล

ที่เวลาได้อะไรมาใหม่ ไม่ว่าจะเป็นนาฬิกาใหม่ รถใหม่ กระเป๋าแพงๆใบใหม่ ก็ต้องถ่ายรูปมาอวดเพื่อน

ในโลกโซเชียล อวดรวย เสมอ อยากจะให้คนที่ได้เห็นนั้น รู้ว่าเรารวย เรามีเงินเยอะ เขาจะได้ชื่นชมเรา ยกย่องเรา

เหมือนเอามายกฐานะตัวเองให้สูงมากขึ้นคนที่อวดรวยที่เราเห็นกันส่วนใหญ่นั้น มักจะไม่ได้รวยจริงเหมือน

อย่างที่เราคิด เพราะบางครั้งของที่ได้มานั้นก็เป็นเงินที่ต้องไปหยิบยืม หรือไปเป็นหนี้มาก่อน ถึงจะได้ของ

ที่ต้องการมาครอบครอง ซึ่งบางครั้งการได้มาลักษณะนี้ มันก็ไม่ได้ทำให้คนที่ครอบครองมัน มีความสุขมาก

เท่าไหร่ หลายคนก็อาจจะชื่นชมเราบ้าง เมื่อเห็นเราใช้ของแพง ของมีราคา แต่ถ้าเราได้มาแล้วมันเป็นทุ ก ข์

ก็ไม่ควรจะมีมันดีกว่า

ดูเหมือนเราจะมีเงิน แต่ควักออกมาซื้อของให้พ่อไม่ได้

ดูเหมือนเราจะมีเงิน แต่หมดไปกับสิ่งที่พ่อแม่ไม่เคยได้ใช่

ดูเหมือนเราจะมีเงิน แต่ไม่เคยหล่อเลี้ยงหัวใจของพ่อแม่

ดูเหมือนเราจะมีเงิน แต่กลับเลี้ยงดูพ่อแม่ไม่ได้

ดูเหมือนเราจะเก่ง แต่เก่งกับการตะคอกใส่พ่อแม่

ดูเหมือนเราจะเก่ง ลงกับคนอื่นไม่ได้ก็หาเรื่องทะเลาะกับพ่อแม่

ดูเหมือนเราจะเก่ง อดทนกับคนอื่นได้แต่กับพ่อแม่อดทนไม่ได้

ดูเหมือนเราจะเก่ง จ้างคนอื่นทำได้แต่กับพ่อแม่เป็นดั่งคนรับใช้แต่ไม่ได้เงินเดือน

ดูเหมือนเราจะสูงส่ง อยู่นอกบ้านใช้เงินเหมือนพิมพ์แบงก์เองได้ แต่ไม่เคยหยิบยื่นให้พ่อแม่

ดูเหมือนเราจะสูงส่ง ชื่นชมครอบครัวคนอื่นไม่ขาดปาก แต่ปรักปรำครอบครัวตนเองว่าไม่ดี

ดูเหมือนเราจะสูงส่ง พ่อแม่ทนทุกข์เพื่อลูกได้ แต่พอเราเจอความลำบากเพียงนิดหน่อยก็ละทิ้ง

ดูเหมือนเราจะสูงส่ง ยกมือไหว้คนอื่นไปทั่ว แต่รังเกียจพ่อแม่ของตนเอง พ่อแม่ให้กำเนิดชีวิตอันล้ำค่า

ทนทุกข์เลี้ยงดูจนเติบใหญ่ ยินยอมประหยัดกินประหยัดใช้ มีอะไรดีๆจะนึกถึงลูกเป็นอันดับแรก

ยินยอมอดสูใจตนเอง แต่ไม่ยอมให้ลูกได้อับอาย รักโดยปราศจากเงื่อนไข ปราศจากความเห็นแก่ตัว

พระคุณบุพการี ตราบชั่วชีวิตนี้ก็ชดใช้ไม่หมด

นุสนธิ์บุคส์