น้ำ ลืมอดีต …กับเรื่องราวที่ยังคอยเตือนใจ เขียนไว้ดีมาก

น้ำ ลืมอดีต … น้ำลืมความทุ กข์ เป็นบทความที่เขียนไว้ดีมาก

อยากให้ทุกคนได้อ่าน..สำหรับหญิงสาวที่ต้องการลืมอดีตที่แสนเจ็บปวด และลำบากใจ ที่ไม่อยากจำ

เรื่องมีอยู่ว่าหญิงสาวคนนี้เธอมีอดีตที่ไม่อยากจำ มันเล ว ร้ า ยมาก เธออย ากที่จะลบมันด้วย น้ำ ลืมอดีต

ออกจากความทรงจำ แต่จะทำยังไง ก็ไม่สามารถลืมเลือนไปได้เลยมันทำให้ชีวิตของเธอ ร ะ ท ม ทุ กข์

อยู่เรื่อยไปเพราะแม้ปัจจุบัน เธอจะมีชีวิตที่ดีกว่าเมื่อก่อนแล้วแต่ถ้าวันใดเหตุการณ์ในอดีต มันย้อนไปนึกถึง

ทีไรเมื่อนั้น ก็ทำให้ต้องปว ดร้ าว“อดีตที่ผ่านมา มันเสมือนรอยด่างพร้อยถ้าสามารถลบอดีตที่แสนขื่ นข มไปได้

ให้เหมือนกับว่า ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมันคงจะดีมาก และชีวิตคงจะมีความสุขมาก”ถ้าโลกเรานี้ มีน้ำวิเศษ ดื่ มแล้ว

ลืมอดีตไปได้ เหมือนดั่งในนิทานคงจะดีไม่ใช่น้อยและตอนนั้นเพื่อนบ้านของหญิงสาว ได้ยินเข้า

เขาจึงได้พูดกับหญิงสาวว่า..“ฉันเคยได้ยินมาว่า… มีนักพรตปริศนา

ท่านช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ทุกเรื่องเลยนะท่านอาจจะมีน้ำลบอดีตเหมือนดังที่เธอพูด

ก็ได้นะ ลองไปให้ท่านนักพรตช่วยเหลือดูนะ”ดังนั้น หญิงสาวไม่รอช้า เธอจึงรีบตัดสินใจออกเดินทางไปหานักพรคปริศนา

และเมื่อหญิงสาวมาถึงจึงเอ่ย.. “ขอประทาน โ ทษ ท่านนักพรต เฉินกุ๊ย เซียง อยู่หรือไม่ ?”

นักพรต : ข้าเองนี่แหละ… มีเรื่องเดื อ ด เนื้ อร้อนใจอะไรหรือ (ท่านถามด้วยความเมตตา)

หญิงสาว : “คารวะท่าน นักพรต พอดีมีเรื่องทุกข์ใจจากอดีตอันแสน เ ล วร้ า ย ที่ได้พานพบมาพย าย ามลืมเท่าไหร่ ก็ไม่อาจลืมได้เลย”

นักพรต : “แม้จะเป็นอดีตที่เ ล วร้ า ยไปแล้ว แต่มันผ่านมาแล้วเหตุใด จึงยังทำให้ทุกข์ใจได้อีกล่ะ”

หญิงสาว : นั่นเพราะอดีต มันเป็นเหมือนรอยด่ างพร้ อ ย ที่คอยย้ำเตือน ให้นึกถึงแต่ เหตุการณ์เก่าๆ

และแม้ปัจจุบัน ชีวิตจะดีขึ้นเพียงใดแต่พอนึกได้ว่าเคยมีอดีต ที่ เ ล วร้ า ยก็ทำให้ข้าน้อยไม่มีความสุขกับปัจจุบันเลย

และหลังจากนั้นหญิงสาวคนนี้ก็คุ ก เ ข่ าลง เอ่ยต่อไปว่า…”ข้าทุกข์เหลือเกิน ท่านพอจะมีทางช่วยเหลือได้หรือไม่”

นักพรต : แม่นางเอ๋ย..โปรดยืนขึ้นแล้วเชิญตามข้ามาทางนี้ เฉินกุ้ย เซียง ให้หญิงสาวไปที่โต๊ะ

จากนั้นได้นำกาน้ำกับถ้วยใบนึงออกมา และในถ้วยก็มีน้ำอยู่ค่อนถ้วย

“แม่นางเอ๋ย เจ้าจงดื่มน้ำในถ้วยนี้สิ..”

หญิงสาว : “นี่เป็น น้ำลืมอดีต หรือไม่ ? ”

นักพรต : “จะเรียกเช่นนั้น มันก็ย่อมได้”

หญิงสาว : ก็หยิบถ้วยน้ำมาดื่ม ด้วยความดีใจแต่พอน้ำในถ้วยสัมผัส กับปากของหญิงสาวก็เป็นต้องรีบวางลงกับโต๊ะทันที

เพราะ “น้ำ” นั้น มีรสชาติมันเค็มมาก หญิงสาวถาม ท่านเอาน้ำอะไรให้ข้าดื่ ม เหตุใดมันจึงมีรสชาติเค็มเช่นนี้..

นักพรต : เราต้องขอโทษด้วย อย่างนั้นก็จงเติมน้ำเปล่าลงไปอีกสักหน่อยนะ เพราะเผื่อรสชาติ มันจะดีขึ้น

แม่นางดื่ มดูอีกทีว่ารสชาติดีขึ้นหรือไม่..

หญิงสาว : “ดีขึ้นมากแล้วค่ะ พอกินได้ แต่มันก็ยังมีรสเค็ มอยู่”

นักพรต : เอ่ยขึ้น ถ้าหากเป็นเช่นนั้น ข้าจะเติมน้ำเปล่า ลงไปในถ้วยเพิ่มให้อีกนะ

หญิงสาว : มันจืดแทบไม่หลงเหลือความเค็มแล้ว

และทันใดนั้นหญิงสาวก็เข้าใจ นักพรต

อดีตที่แสนเล ว ร้ า ย มันก็เปรียบเหมือนดั่ง เกลือในน้ำนั่นแหละ ที่มันมีรสเค็ม ทำให้ดื่ มกินได้ย าก

แต่ถ้าเราหมั่นเติม สิ่งดีๆ เข้าไปมันก็เหมือนเราเติมน้ำเปล่าเข้าไป นั่นแหละ มันย่อมทำให้น้ำที่มีรสเค็มค่อยๆ

จางลงไปได้ จนกลายเป็นน้ำ ที่เราสามารถดื่มกินได้เรื่อยๆแค่แม่นางหมั่นเติมสิ่งดีๆ ให้กับชีวิตไม่เติมสิ่งร้ า ยๆ

ให้ตัวเองเท่านี้ ก็จะทำให้อดีตที่แสนเล ว ร้า ย จางหายไปเองแม้ว่ามันจะยังอยู่ก็ตามแต่ก็ไม่สามารถสร้างความทุ กข์

ใจให้เราได้ เพราะ มันเจือจางไปแล้วนั่นเอง..